Τι κι αν δεν σε παίζουμε κουκου τα μερικές φορές. Το παίζεις μόνη σου. Αρπάζεις το "νανι" σου, καλύπτεις το πρόσωπο σου και μετά το τραβάς προς τα κάτω και φωνάζεις "ταααααααα"! Μερικές φορές λες ξεκάθαρα "κουυυυυυ", εγώ συμπληρώνω, "τααα!" και εσυ ξερκαδίζεσαι στα γέλια. Μια μέρα ο μπαμπας μας είχε ξαπλώσει στα πόδια σου και λαγοκοιμόταν. Εσυ τον πείραζες στο πρόσωπο, ξερόβηχες για να τον κάνεις να σε προσέξει, και μετά αποφάσισες να παίξεις μαζί του κουκου τα. Σε κοιτούσε με απορία, αλλά και με θαυμασμό. Το κοριτσάκι του ήξερε να ολοκληρώσει ένα παιχνίδι μόνο του. " Μπρααααβο Γεωργία" ξεφώνησε χαρούμενος και εσύ σαν να είχες έτοιμη την απάντηση, του χαμογέλασες και χτύπησες παλαμάκια με τα στρουμπουλά σου τα χεράκια. " Καταλαβαίνει πλέον και την λέξη -παλαμάκια-" συμπλήρωσα. Και για να με επιβεβαιώσεις, στο άκουσμα της λέξης, άρχισες πάλι να χτυπας παλαμάκια.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου