Ήταν μια οπτασία

Έφτασες κιόλας 7 μιση μηνών. Πως περνάει ο καιρός.... και εγώ ανάμεσα σε κλινικές, εξεταστικές και διαβάσματα δεν μπορω να σε χορτάσω. Προσπαθώ στον χρόνο που είμαστε μαζί να ρουφάω κάθε στιγμή και να περνάμε μαζί ευχάριστα. Σου τραγουδάω πολύ, σου μαθαίνω παλαμακια, γεια σου- γεια σου, "κόλλα πέντε",και άλλα τέτοια με τα χεράκια σου και εσύ δεν χάνεις καιρό τα απορροφάς σαν σφουγγάρι.  Είσαι πολύ έξυπνο μωρό. Έχεις την κανονική, αλλά και μπόλικη από την συναισθηματική νοημοσύνη. Χαμογελάς όταν σου χαμογελούν, ξεκαρδίζεσαι με τα παιχνίδια του μπαμπά σου, άλλα και τα δικά μου, θυμώνεις όταν δεν γίνεται το δικό σου και λυπάσαι όταν με βλέπεις να λυπάμαι. Με καρφώνεις στα μάτια και περιμένεις να δεις την αντίδραση μου, και όταν σου σπάω χαμογελάκι, τότε χαμογελάς διάπλατα και εσύ. Είσαι πολύ καλό και "βολικό" μωρό.

Τα βράδια συνεχίζεις να θηλάζεις, αλλά δεν είμαι σίγουρη πλέον για την ποσότητα του γάλακτος που παίρνεις. Έχω σταματήσει εδώ και καιρό να αντλώ με το θήλαστρο. Για αυτό και από σήμερα ξεκινήσαμε γαλατάκι ξένο. Πήραμε της +Novalac  για 2η βρεφική ηλικία. Προς το παρόν το βάζω στο μπιμπερό που έπινες μωράκι στο μαιευτήριο και σου το δίνω να το κρατάς μόνη σου. Σε ικανοποιεί να βλέπεις ότι μπορείς να κάνεις πράγματα μόνη σου. 

Σιγά-σιγά το πίνεις. Βάζω μέσα και χαμομηλάκι και γίνεται ακόμα καλύτερο.

Κουρνιάζεις ανάμεσα στα μαξιλάρια παίρνεις το μπιμπερό στα χέρια, με καρφώνεις στα μάτια και αρχίζεις να ρουφάς το γαλατάκι σου.

 Είσαι μια οπτασία! 

Το πιο γλυκό μωράκι του κόσμου!!!

                                                   

                                                   Ήταν μια οπτασία- Τέρης Χρυσός

Τραχανούλα!

Το τι φαΐ κάνεις τον τραχανά δεν λέγεται! Μπορείς να φας ένα ολόκληρο πιάτο μόνη σου. Τρως δυο με τρια πιάτα την μέρα. Ο μπαμπάς σου μάλιστα σου έχει βγάλει και ένα τραγούδι που όποτε σου το τραγουδάει ξεκαρδίζεσαι στα γέλια.  Το τραγούδι είναι σε στίχους Μπαμπά και μουσική "mamasita".

"Τραχανούλα που ειναι ο τραχανάς

μας τον έφαγες βρε όλο, 

και δεν άφησες για μας"!

Δεν ξέρω ακριβώς τι είναι αυτό που σε κάνει να γελάς, μάλλον ο απόηχος των λέξεων. Είναι το μοναδικό φαγητό πάντως που δεν χρρειάζεται να κατεβάσω μπολ, κουτάλες, σακούλες και χίλια δυο τσαμπασίδια για να φας. Ανοίγεις μόνη σου το γλυκό σου στοματάκι και γεύεσαι τον τραχανούλη.

To Πρώτο Δόντι.

Το βγάλαμε! Ξεπρόβαλε και το πρώτο δοντάκι!Δειλά-δειλά φύτρωσε το κάτω αριστερό δοντάκι σου, από τα δυο μπροστινά. Γελάς και το στοματάκι σου έχει άλλη γλύκα τώρα. Δεν είσαι πλέον η φαφουτίτσα μου. Οοοοοοόχι.... είσαι η δρακουμελίνα μου τώρα! Το διαπιστώσαμε και σημαδιακή μέρα! Στην επέτειο γνωριμίας του μπαμπά και της μαμάς, που παρεμπιπτόντως είναι η μέρα του Αγίου Βαλεντίνου!  Χαμογέλασες και το διέκρινα αμέσως. Χαρά που κάναμε! Μεγαλώνεις μπουσμπουρίκα μου!
Με το καλό να βγούνε όλα τα δοντάκια μας Γιουλιτάκι μου, γιατί ο παππούς Γιώργος βιάζεται να φας αρνάκι το πάσχα!

"Γιωργίτσα"

Πηγαίνοντας σήμερα προς τη δουλειά, άκουσα το εξής καταπληκτικό τραγούδι!  Το τραγουδούσα όλη μέρα και ανυπομονούσα να γυρίσω σπίτι να το ψάξω στο youtube. Είναι καρσιλαμάς της Μικράς Ασίας. Το βρήκα στο γιουτιουμπ και η χαρά σου όταν σου το τραγούδησα και το χορέψαμε μαζί δεν περιγράφεται! Κάθε φορά που έλεγα το ρεφρέν σε έκανα γύρω γύρω και έβγαζες κραυγούλες χαράς! 

Χορευταρού μου! Και μερακλού μου!

Μπαμπούλη μου-Αυγούλη μου!

Οι αδυναμίες δεν κρύβονται! Και το σύνδρομο της Ηλέκτρας, μεταξύ μπαμπάς και κόρης, το αντίστοιχο του οιδιπόδειου μεταξύ μητέρας και γιού, είναι στην περίπτωση σας πασιφανές! Καταρχήν, μοιάζετε σαν δυο σταγόνες νερό και όταν κοιτάτε ο ένας τον άλλο εκπέμπετε δυνατά σήματα αγάπης! Γελάτε μέχρι τα αυτιά και απολαμβάνετε ο ένας  την παρέα του άλλου! Βέβαια, τα παιχνίδια που σου κάνει ο μπαμπας εμένα με φοβίζουν, αλλά εσένα μικρή μας κασκαντέρ σε εκστασιάζουν!Σε πετάει στον αέρα, σε κουνάει πέρα- δώθε, σε τραβάει από τα πόδια,σου σηκώνει τα χέρια και εσύ τρελαίνεσαι! Σου αρέσει επίσης να σου μιλάει ψιθυριστά στο αυτάκι.

Βέβαια, το αγαπημένο σου παιχνίδι είναι να τρίβεις τα χεράκια σου στο κεφάλι του μπαμπά σου, κυρίως όταν είναι κουρεμένος.  Κουνάει και ο μπαμπάς σου το κεφάλι πέρα δώθε και η υφή σε κάνει να ξεκαρδίζεσαι στα γέλια!

Μπουρμπουνάρια μου!

Το τραγουδάκι σου,,,

  Όταν γεννήθηκες σου έγραψα ένα ποιηματάκι που σου το τραγουδάω όταν είμαστε αγκαλίτσα. Είναι το παρακάτω:

" H μαμά σου σε λατρεύει και ο μπαμπάς σου σ'αγαπά
όλο αγκαλιές σου δίνουν, όλο χάδια και φιλιά.
Παιχνιδάκια, παιχνιδάκια, αρκουδάκια χνουδωτά,
βάλτε τα μου όλα στα χέρια, μη σας κάνω όλους ντα!
Αφου παίξω και γελάσω, ώρα πια να κοιμηθώ,
πάρτε με ξανά στα χέρια, όνειρο γλυκό να δώ!"


Αφιερωμένο στο Γιουλιτάκι μου!

My emotional baby...

Πριν λίγο καιρό είχε κυκλοφορήσει ένα βιντεάκι όπου έδειχνε ένα μωράκι να του τραγουδά η μαμά του και αυτό να κλαίει.  Είχα γελάσει πάρα πολύ με τις φατσούλες που έπαιρνε το μωράκι και αναρωτιόμουν τι να αισθάνεται τώρα αυτό το μωράκι και να συγκινείται στο άκουσμα του τραγουδιού! Θεώρησα ότι αυτό το παιδάκι είναι μοναδικό. Αμ δε! Τελικά εσεις τα μωράκια είστε πολύ συναισθηματικά όντα!
Το λοιπόν, ένα βράδυ σε νανούριζα στην κούνια σου, και σου τραγουδούσα ένα τραγουδάκι του θεοδωράκη " Στο περιγιάλι το κρυφό" , όταν γύρισες και με κοίταξες βαθιά στα μάτια, βούρκωσες και όσο συνέχιζα να τραγουδάω εκστασιασμένη από την συγκίνηση σου, δάκρυα άρχισαν να τρέχουν από τα ματάκια σου και άρχισες να σιγοκλαις....σταμάτησα αμέσως το τραγούδι! Σε πήρα αγκαλιά να σε ηρεμήσω, σε φίλησα και ορκίστηκα να μην σου το τραγουδήσω όσο και αν μου αρέσει και σου άρεσε παλαιότερα. Το ίδιο έπαθες και με το νανούρισμα της Αλίκης Βουγιουκλάκη "θα κεντήσω πάνω στ' αλόγου σου την σέλα..". Κομμένο και αυτό.
Τώρα μόνο χαρούμενα τραγουδάκια! Και από αυτά ξέρουμε μπόλικα!!!

Και είναι τόσα πολλα!

Και είναι τόσα πολλά τα κατορθώματά σου αυτόν τον μήνα, που θαρρείς πως μεγάλωσες απότομα εν μια νυκτί! 

Μεθαύριο γίνεσαι 7 μηνών και ήδη:

Γυρνάς από μπρούμυτα ανάσκελα και από ανάσκελα μπρούμυτα.

Στηρίζεσαι στον κωλαράκο σου χωρίς βοήθεια, και όταν πας να πέσεις βάζεις το χεράκι σου για στήριγμα. Βέβαια, αν πέσεις δεν μπορείς να ξανασηκωθείς.

Κάνεις κοιλιακούς για να σηκωθείς.

Βάζεις δύναμη στα πόδια σου και στέκεσαι όρθια όταν σε κρατάω από τις μασχάλες.

Στέκεσαι και μόνη σου όταν στηρίζεσαι με τα χεράκια σου από τον καναπέ. Μάλιστα, αυτό σε χαροποιεί ιδιαίτερα γιατί μάλλον νιώθεις δυνατή.

Κοιτιέσαι στον καθρέφτη και σκας στα γέλια! Κοιτάς το είδωλο σου και αυταρέσκεσαι! Μιλας και απευθύνεις τον λόγο στον εαυτό σου.

Λες τις πρωτες συλλαβές σου,,,,ντα-ντα-ντα, κο-κο, γκοοοοο, γιγιιιιι,

Παρατηρείς τις λεπτομέρεις, όπως το φερμουάρ, τα στρασακια στα κοκαλάκια σου, τα σκουλαρίκια μου, τις χάντρες στην κορνίζα,,,

Όταν δεν θέλεις να φας βγάζεις την γλώσσα σου έξω  και γυρίζεις το κεφάλι σου από την άλλη.

Όταν περνάς μπροστά από την κορνίζα που είμαι εγώ με τον μπαμπά, χοροπηδάς από χαρά και απλώνεις το χεράκι σου να μας πιάσεις. 

Σου αρέσει να παρατηρείς τα πουλιά!

Κάνεις έλα-έλα.

Όταν θέλεις να κοιμηθείς ξύνεις το κεφάλι σου, τραβάς τα μαλλιά σου και τρίβεις τα μάτια σου.

Όταν σε φωνάζουμε με το όνομα σου γυρίζεις.

Σου αρέσει να παίζεις με τα μαλλιά μου όταν είναι ισιωμένα

Το αγαπημένο σου παιχνιδάκι είναι το αρνάκι που το ζουλάς και κάνει μπε. Το κάνεις και μόνη  σου και πολύ σε ικανοποιεί!

Σου αρέσει ο τραχανάς και τρως 2-3 πιάτα την ημέρα.

Έχεις κόλλημα με τα τηλέφωνα, κινητά και τηλεκοντρόλ.

Σου αρέσει ο ήχος της σακούλας.

Σου αρέσει να βουτας τα δάχτυλα σου στο φαγητό. Άλλη και εγώ, δεν σου χαλάω χατίρι! Άλλωστε, και εγω υποστηρίζω ότι αν δεν βάλεις χέρι στο φαγητό δεν καταλαβαίνεις τίποτα!

Όταν ξυπνάς ή όταν έχεις ώρα να με δεις και με βλέπεις ξαφνικά μπροστά σου χαίρεσαι ολόκληρη.

Βέβαια, την χαρά που κάνεις όταν βλέπεις τον πατέρα σου δεν την κάνεις με εμένα. Όταν βλέπεις τον μπαμπά σου, ακόμα και κατσουφιασμένη να είσαι, σηκώνεσαι, αναστηλώνεσαι, κουνάς χέρια πόδια και τρέμεις από χαρά! Βγάζεις φωνούλες και ξεκαρδίζεσαι με ότι και αν , μα με όοοτι και αν σου κάνει!

Σου αρέσει αν ξεσκίζεις τις εφημερίδες.

Σου αρέσει να κοιτάς από το παράθυρο του αυτοκινήτου όταν πάμε βόλτα. Ατενίζεις με τα πράσινα μάτια σου τον ουρανό , τα δέντρα που φεύγουν γρήγορα από μπροστά σου, τα μαγαζιά, τα άλλα αυτοκίνητα και ευχαριστιεσαι. Που και που γυρίζεις και με κοιτάς και μου σκας χαμογελάκι, σαν να μου λες "Ευχαριστώ μαμα, πολύ μου αρέσει αυτό που κάνουμε".

Σου αρέσει να παίρνεις το νάνι σου (δλδ το κουβερτάκι σου) αγκαλιά και να κοιμάσαι. Χωρίς αυτό σε πιάνει νευρικότητα και αλίμονό μας αν το ξεχάσουμε σε περίπτωση που σε κοιμίσουμε κάπου αλλού.

Κάνεις γειά σου, αλλά όταν  θέλεις εσύ.

Έκανες κουπεπε, αλλά πλέον το βαρέθηκες και δεν το κάνεις.

Οταν σε πλησιάζουν ξένοι (ακόμα και οι θείοι σου που έχεις καιρό να τους δεις) παίρνεις γκριμάτσα παραπονιάρικη, γυρίζεις το κάτω χειλάκι σου και ετοιμάζεσαι να κλάψεις , ενώ παράλληλα γυρίζεις και κοιτάς εμένα ή τον μπαμπά σου, για να κόψεις αντίδραση. Αν είμαστε χαμογελαστοί και κάνουμε "καλό" τον άλλο, τότε τους κοιτάς επίμονα και αν τους συμπαθήσεις απλώνεις τα στρουμπουλά χεράκια σου και τον αγγίζεις στο πρόσωπο ή στα μαλλιά.

Σου τραγουδάω και σου αρέσει πολύ. 

Μεγάλωνεις και μεγαλώνω μαζί σου. Όχι σε χρόνο, αλλά σε αποθέματα αγάπης και σε μοναδικές εμπειρίες!

Σ'αγαπώ!

Ο μπαμπά σου εκτός από τα τρελά ακροβατικά που σου κάνει, που εσένα σε ξετρελαίνουν , και εμένα με στέλνουν στον ψυχίατρο, σου έμαθε το Σ'αγαπώ. Όχι να το λες, αλλά να το αντιλαμβάνεσαι. Τώρα τι αντιλαμβάνεσαι ακριβώς, ένας θεός ξέρει, αλλά τουλάχιστον κάθε φορά που σου το λέμε γελάς και μας κοιτάς στα μάτια!
"Γεωργία μου, σ' αγαπώ!".

Καθρέφτη καθρεφτάκι....

Καφρέφτη καθρεφτάκι ποια είναι η πιο όμορφη μπέμπα του κόσμου??? Το Γιουλιτάκι! Δεν ξέρω τι είναι αυτό που σε ενθουσιάζει κάθε φορά που κοιτάς την μούρη σου στον καθρέφτη, αλλά πραγματικά ξεφωνίζεις από χαρά! Κουνάς χεράκια, ποδαράκια και χαμογελάς διάπλατα στο πανέμορφο είδωλο σου! Μάλλον, σου αρέσεις μουσίτσα!Η πλάκα είναι που με κοιτας μέσα από τον καθρέφτη και μετα γυρίζεις και κοιτάς που σε έχω στην αγκαλιά και εκστασιάζεσαι! Σου λέει πως έγινε αυτή διπλή?? Είσαι για πολύ χάζι έτσι. Και ξέρεις ποια σου τον έμαθε τον καθρέφτη ε? Η γιαγιά σου η Γεωργία! Μια και δυο κόλλησες και εσύ!
σήμερα πήρα τον μεγάλο τον καθρέφτη στην κρεβατοκάμαρα και σε έβαλα μπροστά. Μεγάλες στιγμές! προσπαθούσες να πιάσεις το χέρι σου -είδωλο, και αφού είδες ότι δεν μπορείς άρχισες να χτυπάς το είδωλο σου φωνάζοντας ντα-ντα-ντα! Μετά, άρχισες να τραβάς την κάλτσα σου, αλλά διαπίστωσες ότι στον καθρέφτη υπάρχουν και άλλα ποδαράκια με καλτσάκια και προσπαθούσες απεγνωσμένα να τις πιάσεις. Κάθε τόσο σταματούσες και χαμογελούσες μια στο είδωλο σου και μια σε εμένα! Τα μυστήρια της ζωής ξετυλίγονται σιγά-σιγά μπροστά σου κοριτσάκι μου...έτσι θα είναι πάντα! Γρίφοι που θα καλείσαι να του λύσεις μόνη σου. Η μαμά όμως θα επαγρυπνεί πάντα δίπλα σου, προμηθεύοντας σε με "κλειδιά" που θα σε βοηθάνε να τους "ξεκλειδώσεις"!
Σ'αγαπώ και δεν στο λέω για να δω να γελάς (επόμενο θέμα), αλλά γιατί το εννοώ!

Ντα, ντα, ντα...

Ούτε μα-μά, ούτε μπα-μπα, οι πρώτες σου συλλαβές, αλλά ντα-ντα-ντα!Σου κόλλησε εδώ και 4 μέρες, από εκείνο το απόγευμα που σε πήγα στο jumbo, αφού πρώτα πήγαμε στον Τύρναβο να αφήσουμε την γιαγια βαγγελιώ. Σε έβαλα λοιπόν, στον μάρσιπο και μπήκαμε στο μαγαζί.  Σου κάνανε εντύπωση τα πάντα, και άπλωνες τα μικρά χοντρούλικα χεράκια σου για να τα πιάσεις. Είχα ήδη πάρει την απόφαση, ο,τιδήποτε σου έκανε εντύπωση θα σου το αγόραζα. έτσι λοιπόν, σου πήρα μια φορμα ροζ με αστερακια, κατι πυτζαμάκια με την αρκουδίτσα την Λίλυ, μια μπάλα με την ντόρα την εξερευνήτρια, και κάτι πλαστικά ψαρακια και χελωνακια για την μπανιέρα. Τα άρπαξες και δεν τα άφηνες! Όλοι σε κοιτούσανε, σου μιλούσανε και σου πιάνανε το χεράκι. 'Όταν πήγα να σε βάλω στο αυτοκίνητο σε χτύπησα κατά λάθος στην πόρτα και έβγαλες φωνή. 

σκίστηκε η καρδιά μου στα δυο! Κάθε σου δάκρυ μάτωνε την καρδιά μου. αμέσως σε πήρα στην αγκαλιά μου και αφού σε ηρέμησα κάναμε ντα-ντα την πόρτα την κακιά που τόλμησε να πονέσει το παιδί μου. Ε, αυτό ήταν! από εκείνη την στιγμή, σου έμεινε!!

Ντα-ντα-ντα-ντα! Το λες συνέχεια!Όταν τρως, όταν παίζεις, όταν ξυπνάς, όταν κοιτας τον εαυτό σου στον καθρέφτη,,, αλλά αυτό είναι άλλο θέμα. Το επόμενο!