Η πρώτη σου γιορτή

23 Απριλίου.  Η πρώτη σου γιορτή και σε γιορτάσαμε κανονικά με αγαπημένα μας πρόσωπα στο σπίτι. Το πρωί ήσουν στον Τ. Όταν πήγα να σε πάρω για να σε φέρω σπίτι, σε είδα πάνω σε ένα αλογάκι. Οι θείοι σου Η. και Ν. σου το πήρανε για δώρο. Ήσουν τόσο ευτυχισμένη που γελούσανε και τα αυτιά σου!  To απόγευμα ήρθε η θεία Ε. με τον θείο Β. και τον Κωνσταντίνο, ο θείος Α., ο παππούλης Ν. και η γιαγιά Γ. Αργότερα ήρθαν ο Νίκος με την Βάσω και την Εβίτα, Ο Θανάσης με την Ισμήνη και τον Χρήστο και ο Γιώργος με την Ξανθή.
Εγώ έκανα ετοιμασίες για να υποδεχτώ τους καλεσμένους. Ήσουν πολύ χαρούμενη την ημέρα της γιορτής σου Γεωργία μου και σου εύχομαι μέσα από τα βάθη της ψυχής μου, κάθε χρόνος που περνάει να σε βρίσκει πιο όμορφη, πιο έξυπνη, πιο ευτυχισμένη, πιο αγέρωχη και πιο ολοκληρωμένη. Ναι κορούλα μου. Για κάθε κεράκι που θα σβήνεις στη ζωή σου, να ανάβει ένα χαμόγελο που θα φωτίζει το προσωπάκι σου. Και όταν θα φωτίζει αυτό, να είσαι σίγουρη ότι θα φωτίζουν και τα δικά μας πρόσωπα.  Με τον μπαμπά σου είμαστε πλέον ετερόφωτοι και εξαρτώμαστε από σενα, είτε το θέλεις, είτε όχι.

Χρόνια πολλά!

Μά!

Ότι πιο γλυκό για μια μανούλα είναι ένα φιλάκι από το παιδάκι της. Και εσύ πλέον μου δίνεις όσα θέλω κατά παραγγελία. Πρώτα σε φιλώ εγώ στο μαγουλάκι, ρουφώντας το ελαφρά και μετά σου προτάσσω το δικό μου μάγουλο και σου ζητώ να με κάνεις "μα".  Και εσύ τότε σκύβεις προς το μέρος μου και αφήνεις τα χειλάκια σου να ακουμπήσουν προς το μέρος μου! Λιώνει η μανούλα. Το ίδιο κάνεις και στον μπαμπά, αλλά ακόμη σε κανένα άλλο και όχι πριν σε φιλήσουμε εμείς πρώτα.
Αυτό να το κρατήσεις και στη ζωή σου γλυκιά μου. Να δίνεσαι μόνο αφού σιγουρευτείς για τα αισθήματα των άλλων, αλλιώς κινδυνεύεις να πληγωθείς και να ματώσεις την καρδούλα σου. Και αυτό δεν το θέλουμε ΠΟΤΕ-ΠΟΤΕ-ΠΟΤΕ  που σου λέει και η γιαγιά Ε. και εσύ ξεκαρδίζεσαι στα γέλια.

Παλαμάκια δυο-δυο-δυο

Είσαι πλέον 9 μηνών. Απορροφάς ότι βλέπεις και σου μαθαίνουμε πολύ γρήγορα. Είσαι ένα πολύ καλό κοριτσάκι, μια ευγενική φυσιογνωμία, με πολύ γλυκό χαρακτήρα. Είσαι πολύ χαμογελαστή και ανταποκρίνεσαι στα χαμόγελα των άλλων με ένα διάπλατο χαμόγελο που αφήνει να φανούν τα δυο σου κάτω δοντάκια. Αυτό που κάνεις συνειδητά πλέον είναι τα παλαμάκια. Τα κάνεις μερικές φορές ακόμα και στο άκουσμα της λέξης "παλαμάκια". Χαίρομαι τόσο πολύ όταν το κάνεις και εσύ όμως δεν πας πίσω! Μια έκφραση ικανοποίησης για την νέα σου δεξιότητα καλύπτει το όμορφο προσωπάκι σου και συνεχίζεις να χτυπάς τα χεράκια σου.
Τα τραγουδάκια που λέμε όταν χτυπάμε τα χεράκια είναι δυο και συνήθως σου αρέσει το νούμερο 2 γιατί συνοδεύεται από μπόλικο γαργαλητό που σε κάνει να ξεκαρδίζεσαι.

1.                                                        Παλαμάκια παίξετε

κι ο μπαμπάς μας έρχεται

και του φέρνει κάτιτι

κουλουράκια στο χαρτί.

Παλαμάκια παίξετε

κι η μανούλα έρχεται

να το πάρει αγκαλιά

το μικρούλι της παιδιά!

Παλαμάκια, παλαμάκια

παίζουν όλα τα παιδάκια

Παλαμάκια και χορό

νταχ ντιρντι και

νταχ ντιρντο

2.                                                   Παλαμάκια δυό-δυό-δυό

                                                         το γωγούλι το γλυκό 

                                                       τα χεράκια του χτυπά

                                                        κι η μαμά το γαργαλά

From Pragua with love....

Ηταν η πρώτη φορά που σε άφηνα μόνη σου...σε αυτό το ταξίδι στο εξωτερικό θα αναγκαζόμουν να κοιμόμουν μακρυά σου 4 ολόκληρα βράδυα. Το τελευταίο βράδυ πριν φύγουμε με τον μπαμπά σου κοιμηθήκαμε μαζί από νωρίς και σου κρατούσα το πατουσάκι μέσα στην χούφτα μου. Ξύπνησα νωρίς το πρωι από την αγωνία μου εν όψη του ταξιδιού. Σε κοίταξα έτσι όπως ήσουν ξαπλωμένη δίπλα μου και ήσουν τόσο γαλήνια, τόσο όμορφη και τότε ένιωσα ενοχή. Ενοχή που θα σε άφηνα μόνη σου. Τόσες μέρες χωρίς παρουσία πατέρα και μητέρας γύρω σου....αλλά ποιόν κορόιδευα; Η ανάγκη να είμαι δίπλα σου ήταν περισσότερο δική μου. Εγώ δεν ήξερα αν θα αντέξω μακρυά σου και τελικά είχα δίκιο. Σε έβλεπα παντού. Στο μωράκι που το θήλαζε η μαμα του στο αεροπλάνο. Στην μικρή ξανθομαλλούσα που έσερνε το βαλιτσάκι της με τη Hellokitty. Στο κινεζάκι που το έκανα γεια σου και εκείνο μου χαμογελούσε διάπλατα και με χαιρετούσε με το χεράκι του. Στο κοριτσάκι που ξάπλωνε στα πόδια της μαμάς του σε ένα παγκάκι κάπου στη Βιέννη. Στο μωράκι που με κοιτούσε και γελούσε στη γέφυρα του Καρόλου στην Πράγα. Στο μπεμπάκι που τραγουδούσα το κουπεπε στο μετρό στη Φανκφούρτη.
Την τελευταία μέρα, στην επιστροφή, η πατέρας σου έτρεχε με 200 στο δρόμο. Έτρεχε για να έρθουμε μια ώρα αρχύτερα στην αγκαλιά σου.
Πρώτα είδες εμένα. ΔΕΝ θα ξεχάσω ΠΟΤΕ την αντίδραση σου όταν με είδες. Ούτε εγώ εσένα εκείνη την ημέρα.
Σε κρατούσε η γιαγιά Ευαγγελία αγκαλιά και περιμένατε στην βεράντα. Ήσουν διπλάσια απ'ότι σε άφησα. Είχες ψηλώσει, είχες παχύνει και ήσουν ντυμένη πολύ όμορφα. Με το που με είδες, άπλωσες και τα δυο χέρια σου προς το μέρος μου και έγειρες με δύναμη το κορμάκι σου προς τα μπροστά, βγάζοντας άναρθρες κραυγούλες. Δεν σταμάτησες  να γελάς και να μιλάς και να με κοιτάς με τα μεγάλα πράσινα μάτια σου! Εγω έκλαιγα από συγκίνηση..δεν χόρταινα να σε βλέπω, να σε φιλάω και να σε αγκαλιάζω. Δεν σε άφησα από την αγκαλιά μου παρά μόνο όταν ήρθε ο μπαμπάς σου και η αντίδραση σου ήταν το ίδιο ενθουσιώδης! Έτρεμες ολόκληρη στην αγκαλιά μου και κόντεψες να μου φύγεις από τα χέρια για να πας στην αγκαλιά του.

Ωραίες οι εκδρομές, αλλά χωρίς γιουλιτάκι, είναι φαγητό χωρίς αλατάκι. Και στο υπόσχομαι καρδούλα μου, ότι από δω και στο εξής, θα σε παίρνουμε πάντα μαζί μας, παντού και πάντα.

Γιαγιαγιαγια με την γιαγιά.

Δεν θα μπορούσα να μην κάνω μια ιδιαίτερη μνεία στην αδυναμία που έχεις στην γιαγια-Ε., η οποία ξεπερνά νομίζω την αδυναμία σου σε εμένα και στον μπαμπά σου μαζί! Ναι Γιολάντα μου, οι αδυναμίες δεν κρύβονται και η χαρά σου όταν την βλέπεις είναι τόσο μεγάλη που τρέμει το κορμάκι σου και το χαμόγελο σου κοντεύει να φθάσει στα αυτιά. Ξεψυχάει η μια για την άλλη. Η γιαγιά σου σε παίρνει αγκαλίτσα, σου τραγουδάει όλη την ώρα, και σε πηγαίνει πολλές βόλτες στη γειτονιά και στο νηπιαγωγείο απέναντι. Έχεις συνδυάσει πλέον την γιαγιά με την βόλτα. Για αυτό όποτε σε παίρνει αγκαλιά, με τα ποδαράκια σου την κλωτσάς και της δείχνεις με το βλέμμα σου και τα χεράκια σου προς την πόρτα. Άλλο που δεν θέλει και αυτή, σε αρπάζει στην αγκαλιά της και...δρόοομοοο. Πολλές φορές, όταν θέλεις να κοιμηθείς, ενώ είμαι εγώ δίπλα σου, γυρίζεις προς τη γιαγιά, τρίβεις τα ματάκια σου και της απλώνεις τα χεράκια. Η αλήθεια είναι ότι ώρες- ώρες σας ζηλεύω λίγο, αλλά το εκλογικεύω και λέω ότι στην τελική αυτό που μετράει είναι να παίρνεις μπόλικη αγάπη και φυσικά να δίνεις. Τώρα που χτίζεις σιγά-σιγά το συναισθηματικό σου προφίλ, θέλω να έχεις πολλά αποθέματα αγάπης στη φαρέτρα σου, ώστε να είσαι σε θέση αργότερα  να δώσεις κιόλας σε αυτούς που το αξίζουν.
Άλλωστε, δεν υπάρχει μεγαλύτερη ευτυχία στη ζωή από το να ξέρεις ότι σε αγαπούν.

Με την όπισθεν!

Άρχισες σιγά σιγά να κουμαντάρεις το βάρος σου όταν είσαι μπρούμυτα. Βάζεις δύναμη στα χεράκια σου, σηκώνεις το σώμα σου και ανορθώνεις κάπως άτσαλα την ράχη σου σαν την γάτα που είδε το σκύλο και σηκώνει τη ραχοκοκαλιά της για να φανεί πιο μεγαλόσωμη. Και μετά; Και μετά κάνεις μια το ποδαράκι σου προς τα πίσω και μετά άντε πάλι προσπάθεια να σηκωθείς σαν τη γάτα και τσούπ και το άλλο ποδαράκι προς τα πίσω.  Αν έμοιασες σε εμένα ...οι χωροταξικές σου ικανότητες δεν θα είναι και από τις καλύτερες ή μήπως απλά παίρνεις φόρα κοριτσάκι μου  και μετά ποιός σε πιάνει;;;

Πρωταπριλιά!

Πρωταπριλιά και δεν ήταν ψέμα! Είχες από ώρα που έτριβες τα ματάκια σου για να κοιμηθείς. Σε πήρα αγκαλίτσα και σε πήγα στην κούνια σου, σου έδωσα το νάνι, το οποίο άρπαξες κυριολεκτικά μέσα στην αγκαλιά σου και  με κοίταξες με λατρεία. Έσκυψα, σε φίλησα στο μετωπάκι, σε καληνύχτισα και  έκανα να φύγω από το δωμάτιο. Εσύ όμως, ανησύχησες που θα έμενες μόνη, κλαψούρισες και φώναξες ένα συνεχόμενο μαμαμαμαμα, απλώνοντας τα χεράκια σου προς το μέρος μου. Μούδιασα!  Απευθυνόσουν σε εμένα! Ψυχούλα μου!  Γύρισα και σε πήρα αγκαλιά μην αφήνοντας δευτερόλεπτο που να νιώσεις μόνη. Αν και κολακεύτηκα, θεώρησα ότι ήταν τυχαίο μπαμπάλισμα από τα πολλά που λες όλο αυτό το διάστημα, άλλωστε είναι και πρωταπριλιά, ίσως να θέλησες να κάνεις το πρώτο σου αστείο στη μαμα σου. Αλλά δεν!Στην δεύτερη απόπειρα να σε ξαναβάλω στην κούνια σου, ξαναπαραπονέθηκες φωνάζοντας μαμαμμαμαμα, καρφώνοντας με μέσα στα μάτια.  Χαμογέλασα και σκέφτηκα πως κάπως έτσι γίνεται η αρχή.....

Μαμαμαμαμαμα.....

                              Μαμαμαμαμα......

                                                         Μαμαμαμα..... 

                                                                                 Μαμαμα....

                                                                                                      Μαμα.

Γιουλίτα Vs Evita no2

Στην δεύτερη συνάντηση σας βγάλατε όλο σας τον ενθουσιασμό η μια για την άλλη. Αλληλοκοιτιόσασταν συνεχώς και οι είχε πολύ πλάκα να σας παρατηρεί κανείς. Εσύ, κοιτούσες την Εβίτα με μεγάλη έκπληξη και χαρά, και κάθε τόσο άπλωνες τα χεράκια σου δειλά- δειλά να της πιάσεις τα χεράκια, ή τα ματάκια.Σου φαινότανε σαν κουκλίτσα, έτοιμη να παίξεις μαζί της! Η Εβίτα από την άλλη, δεν σταμάτησε να σου χαμογελά και να σε κοιτάει. Κουνούσε τα χεράκια της και τα ποδαράκια της συνεπαρμένη από την νέα παρέα της. Είχες πάρει την έγκριση της και αυτή την δική σου. Μιλούσατε τη δική σας γλώσσα, τη γλώσσα σώματος των μωρών, που έλεγε "θες να γίνουμε φίλες" η μια και η άλλη απαντούσε,  "ναι, βέβαια, φυσικά και θέλω". Εγώ και η Βάσω, κουκουβαγιομαμάδες, σας κοιτούσαμε και σας καμαρώναμε.

Για ένα πράγμα σίγουρα ήμασταν περήφανες και οι δυο και ας μην το είπαμε εκείνη την στιγμή, ότι είχαμε μεγαλώσει μεχρι τότε, η κάθε μια, ένα υγιές χαμογελαστό και ευτυχισμένο μωρό. Και αυτό είναι μεγάλη επιτυχία!

Γιατί να θυμάσαι ότι η πιο χαμένη απ’ όλες τις μέρες μας καλή μου, είναι εκείνη που δεν καταφέραμε να χαμογελάσουμε.