Δάκρυα χαράς

Είμαστε στους παππούδες αυτό το καλοκαίρι, για να εχω βοήθεια, μιας και έχουμε πλέον τον αδερφούλη σου και ο μπαμπάς μας πηγαινοέρχεται. Χθές ήρθε με τα χέρια γεμάτα, όπως πάντα, όχι με ψώνια, αλλά.....με λουλούδια!!!
Μια τεράστια ανθοδέσμη για εσένα και ένα κόκκινο τριαντάφυλλο για μένα. Τα ματάκια σου άστραψαν από ευτυχία! Την πήρες στην αγκαλιά σου και δεν σταμάτησες να χαιρεσαι και γελάς "Τι ωιαία λουλουζάκια είναι ατα! Είναι όοολα ζικά μου!"
Ο μπαμπούλη σου σε σήκωσε στη αγκαλιά του και πριν προλάβει να σου πει τίποτα του λες " Σ'αγαπώ πολύ μπαμπούλη!".Τον φιλάς στο στόμα και τον αγκαλιάζεις σφιχτά.
Ο μπαμπάς μας συγκινήθηκε από την αυθόρμητη κίνηση σου , με κοίταξε με βουρκωμένα μάτια και ήξερα ότι ήταν απλά η ευτυχία που ξεχύλησε και έγινε δάκρυα χαράς.

Δυο ετών ακριβώς!

"Να ζήσεις Γωγούλα και χρόνια πολλά..." η τούρτα Πέππα είχε τον αριθμό 2 πάνω. Αν και ήξερες το τραγουδάκι, ντράπηκες να το τραγουδήσεις και σου το τραγουδήσαμε εμείς , και λίγοι καλοί συγγενείς και φίλοι στο αγαπημένο σου μέρος, στο green park στη Γιάννουλη. Τα γενέθλια τα έκανες μαζί με τον ξαδερφούλη σου τον Κωνσταντίνο και περάσατε πολύ καλά, αφού παίζατε και τρέχατε όλη την ώρα.

Να μεγαλώνεις όμορφα καμάρι μου, να είσαι πάντα ένα γερό παιδάκι και εμείς οι γονείς σου θα είμαστε πάντα εδώ για ό,τι χρειαστείς!

Η πρώτη σου φίλη

Έχω παρατηρησει ότι σου αρέσει να κάνεις παρέα με μεγαλύτερα παιδάκια που μιλάνε και  παίζουνε καινούρια για σενα παιχνίδια. Τότε ξεδιπλώνεσαι και εσύ, δείχνεις έντονο ενδιαφέρον να τα ακολουθήσεις σε αυτά που κάνουν και επικοινωνείς μαζί του μια χαρα!Τουλάχιστον σε καταλαβαίνουν τι λες. Με τα παιδάκια της ηλικίας σου ή τα μικρότερα, αν και περίμενα ότι θα είχες καλύτερη χημεία, τελικά δεν είναι έτσι. Επειδή δεν μιλάνε πολύ και είναι σε φάση όπως κάνεις και εσύ άλλωστε, "παίζω μόνο μου", βαριέσαι μετά από λίγο. Γι αυτό και η καλύτερη σου φίλη είναι ένα κοριτσακι 6,5 ετων,η Λυδία.
Ερχεται σπίτι μας ή πάμε στο δικό της και δεν λες να ξεκολλήσεις. Παίζεται αρμονικά μαζί με τα παιχνιδάκια σου, κάνετε φούσκες, ζωγραφίζετε, παίζετε με τη μπάλα, τα νερά, με τον Φινέα το σκυλάκι της Λυδίας, μαζεύετε κουκουναράκια, κάνετε "κωλομπούντες" στο γρασίδι και άλλα πολλά
"Πάπα- Γώγο, μαμά, η Λυζία είναι φίλη μου! " λές με περηφάνια και της χαϊδεύεις  τα μαλλιά.
"Λυζία είσαι πολύ τέλεια και χαϊτωμένη" της λες και αυτή σου επιστρέφει τα καλά λόγια με ένα μεγάλο χαμόγελο.
 Ο αποχωρισμός είναι πάντα δύσκολος, αφού ξεσπάς σε κλάματα, αλλά όλο και κάτι σου τάζω και όλα καλά!
Επειδή είναι καλοκαιράκι και σε έχω μόνο με το βρακάκι σου, να μαθαίνεις σιγά σιγά χωρίς πάνα, πολλές φορές κάνεις τσίσα σου εκεί που παίζετε και φωνάζεις σαν να έκανες κάτι σπουδαίο: "Λυζία! κοίτα! έκανα τα τσίσα μου εζω!χαχααχαχ! Που είναι τα ζικά σου τα τσισάκια;;;"
 ...Η διαφορά ηλικίας.....δεν μπορεί να μην φαίνεται...

Στιγμές

Το στόμα σου δεν σταματα να μιλάει όλη μερα και δεν είναι ότι μιλάς, αλλά ο τρόπος που τα λες πολλές φορές(ναζιάρικα) και  αυτά που λες που προκαλούν σε όλους έκπληξη. Είναι δύσκολο να απαριθμήσω και να διατυπώσω κάτι συγκεκριμένο, γιατί είναι πολλά και διάφορα, απ’όπου φαίνεται η συνδυαστική σου σκέψη , η μνήμη σου και η κριτική σου ικανότητα.

Θα πω μόνο κάποια που μου’ρχονται στο μυαλό τώρα:

-         

«Μαμά να σου πω κάτι;», «ναι, κοπέλα μου», « μήπως να πιω και εγώ γάλια από το βυζάκι σου, ;», «αν το θέλεις τόσο, έλα να πιεις», «εντάτσει, άνοιτσε το καπάκι, να βγει το γάλια σου»

Σου λέω το παραμυθι του Πήτερ Παν, όταν «μανουλίτσα!το βηκα! Το βηκα σι λιέω!», «τι μωρό μου» , «σιελω κι εγω να μποϊω να πετάτσω πχιλά στον ουιανό», «και που θα πήγαινες αν πετούσες;», «σστο τουφοχωιό*μαζι με τη τουφίτα»

*στρουμφοχωριό

-          Η γιαγια- βαβαλία έχει βάλει τραπέζι και εγώ γραφώ μια εργασία στον υπολογιστή. Εσύ προσπαθείς να με πείσεις να ερθω να φάω τα μακαρόνια. « Μανουλίτσα, έλα να φας τα μαμαϊονια σου», «σε λίγο μπουμπου μου», «όχι σε λίγο, τώϊα!θα κυώσουν !», «δεν αργώ βρε ζουζούνι», «έλα να φας τα μαμαϊονια σου βιεεεε!πως μιγαλώσεις  εσύ;;;»

-          

          Πάμε με τον μπαμπά σου στο χωριό και στο δρόμο κλασικά σχολιάζεις ό, τι βλέπεις έξω. « Μπαμπούλη, κοίτα τι ωιαία αμπελάκια! Τι ωιαίες γιογιακινιές! Μεγαλια ντεντα!μεγάλια πίτια!Ωιαίο βαβάκι!Α!καλιαμπόκια!καλιαμπόκια»  Και το τρελό είναι ότι πράγματι ήταν καλαμπόκια!!!!τα αναγνώρισες...

-          Περνάς μια φάση  του «θέλω». Ο,τι βλέπεις το θέλεις. «Μπαμπούλη, σιέλω μπιέ αλογάκι», «ο,τι θέλει η πριγκηπέσσα μου», «α!τσέχασα, τσέχασα! Σιέλω ένα κοάλια!», «κοάλα θα σου παρω τότε!», «όχι! Όχι! Σιέλω και τα δυο τελικά!Σε παακαλιωωώ»

-          Βλέπεις ένα μικρό γατάκι στο δρόμο. « Αχ τι γυκούλιιι! Που είναι η μαμά σου και ο  μπαμπά σου μικιό γατακι;;χάσικες;; έλα κοντά μας!» «είδες  τι μικρό που είναι Γωγούλα μου;», «Ναιιι!Τώια γεννήθηκε!γι ατό είναι μικιούλι!Σαν τον αζεφουλη μου!»

-           "Γιαγιά βαβαλία σιελω να γίνω κι εγώ μεγάλη κοπέλια, σσαν τη μαμά μου!να κάνω καλιά τα χαζά τα μαμουζακια με τα καούμπαλια το κεφάι τους και να λένε -ειμαι καλια ειμαι καλια!"

"" Μανούλα εγώ έχω ζυο γονείς. Ένα τη μαμα-Σόφη και ζύο το μπαμπά - Βασίλη."

Βάζω λάστιχο να ποτίσω και στη μέση του δρόμου σχηματίζεται ρυάκι. Οταν σε βλέπω πάς και ξαπλώνεις μπρούμυτα πάνω στο νερό και κουνάς χέρια και πόδια. Σε βλέπω και φρικάρω."Γωγώ τι κάνεις εκεί κοπέλα μου???Σήκω γρήγορα!"

"Μανουλίτσα κοίτα, κολυμπάω σαν πχιαάκι".,,και κάνεις να πίεις νερό."Γωγώ μη!ειναι βρώμικο" και έρχομαι να σε σηκώσω, όταν μου λες " Μανούλα άσιε με!Πίνω νεϊό απο το ποτάμι, όπως τα ζωάκια σστο ζάσσος!"

δΕνδεικτικά....αυτά!Πρέπει να γράψω και για τον αδερφούλη σου.....

Μπουγατσοπωλείο

Μη μαλώνεις!

Δεν ξέρω πότε ξεκίνησε ακριβώς, αλλά πρέπει να ήσουν 19-20 μηνών όταν σε μια παρατήρηση που σου έκανε η γιαγια-Βαβαλία τύπου "Γωγώ δεν ρίχνουμε το νερό στα παπούτσια μας, θα χαλάσουνε!", γύρισες έντρομη στον πάπα-Γώγο και του παραπονέθηκες:
-"πάπα! μαλώνει η γιαγιά-Βαβαλία"

Έκτοτε όποτε σου κάνει κάποιος παρατήρηση το έχεις πιπίλα...:
"μαμα μαλώνει μπαμπούλης"
"μπαμπα μαλώνει μανούλα" κοκ.
Η απάντηση μου, τόσο η δική μου όσο και του μπαμπά, πάντα ίδια.
"Δεν σε μαλώνω, σε συμβουλεύω.Σου λέμε ποιο είναι το σωστό να κάνεις."

Πολλές φορές  μας τη λες κιόλας.
"Μη φωνάζεις μωιέ!"
"Μη μαλιώνεις βιεεε"
"Σταμάτα μαμά χαζή!Λίγο χαζή" και φυσικά μόνο κακία δεν σου κρατάμε.

Καμώματα...

Μου το λέγανε αλλά δεν τους πίστευα, ότι τα παιδιά των γιατρών είναι αυτά που κάνουν τις περισσότερες απουσίες στο σχολείο, λόγω του ότι  ξέρουν να υποδύονται συμπτώματα από διάφορες αρρώστιες και εκμεταλλευόμενα  την ευαισθησία των γονιών τους πάνω στο θέμα υγεία. Βέβαια, εσύ δεν έχεις θέμα απουσιών, αλλά χρησιμοποιείς την υποκριτική σου ικανότητα για να καταφέρνεις αυτό που θέλεις.

Παράδειγμα...
-Μπαμπούληηη! Γωγώ καθήσει πάνω στο αυτοντίντητο.
-Αγάπη μου είναι λερωμένο.
-ουαααααααααα...(κλαις σχεδόν απαρηγόρητη).
-Τι έπαθες μωρό μου;;;
- Πονάει μπούτι μου!Δεν μποϊώ πεπατήσσω! Φαμακάκι μπαμπούλη! 
(Ακολουθεί σφηνοπότηρο με νερό που υποτίθεται έχει φάρμακο μέσα, κάνουμε ότι ρίχνουμε και το πίνεις πάντα όλο)
-Τώια είμαι καλίτεϊα. Μπαμπούλη δεν κλαίει τώϊα Γωγώ. Τώϊα πάνω αυτοντίντητο...!!!

Τραγουδιάρα ψυχή

Η γλώσσα πάει ροδάνι και εκτός τούτου επιζητάς να μαθαίνεις τραγουδάκια για να τα τραγουδάς εσύ μόνη σου.

«Άλλο τιαγούδακι! Άλλο παϊαμύθι». Τα μάτια σου όταν τα ανοίγεις διάπλατα και με καρφωνεις μέσα στα δικά μου , καθώς σου διηγούμαι μια ιστορία ή σου τραγουδάω είναι κάτι που με ξετρελαίνει και κινητοποιεί την φαντασία μου, ώστε να φτιάχνω συνέχεια καινούρια παραμύθια, μιας και τα γνωστά τα έχουμε πει τόσες πολλές φορές που τα έχεις βαρεθεί.

 Το αξιοσημείωτο για την ηλικία σου είναι ότι έχεις πολύ καλή μνήμη και αποστηθίζεις πολύ γρήγορα πολλούς στίχους!  

Τραγουδάκια που λες, βέβαια με το δικό σου αξαν'τ ακούγονται πιο ωραία.

1.  1.    Ένα, δύο, τρία,
πήγα στην κυρία
µου 'δωσε ένα µήλο,
µήλο δαγκωµένο,
το 'δωσα στην κόρη
έκανε ένα αγόρι
το 'βγαλα Θανάση,
σκούπα και φαράσι!

2.     2. Μια φορα και ένα καιρό

Μπήκε η γάτα στο χορό

Και δεν χόρεψε καλά

Και της κόψαν την ουρα.

Πωπω γατούλα μου τι έπαθες. Γιατι δε χόρεψες καλα; (δικά σου σχόλια…)

3.    3.  Γύρω-γύρω όλοι
στη μέση ο Μανώλης
χέρια-πόδια στη γραμμή
κι όλοι κάθονται στη γη
κι ο Μανώλης στο σκαμνί

4.    

      4.  Παραμύθι παραμύθι

Το κουκί και το ρεβίθι

Δώστο κλώτσο να γυρίσει

Παραμύθι να αρχινίσει

5.     5. Μια φορά κι έναν καιρό

σε ένα μέρος δροσερό

ένας γάιδαρος καθόταν

έβοσκε κι ευχαριστιόταν

μα για τύχη του κακή

ένας λύκος φτάνει εκεί.

Για χαρά σου γαϊδάρακο.

Ξέρεις άδεια είναι η κοιλιά μου.

Έλα βόσκησε κοντά μου.

Τι να φάω χόρτα εγώ;

Βλέπεις τίποτα άλλο εδώ;

Πως δε βλέπω. Βλέπω εσένα

Ω! Τι λες; Θα φας εμένα;

Ναι! Κι αρχίζω παρευθείς.

Στάσου φίλε να χαρείς.

Πριν απόφαση έχεις πάρει

να με φας το φουκαριάρη

άρχισε από τα πισινά μου.

Έχε χάρη μπουνταλά μου

απ’ τα πισινά θ’ αρχίσω.

Πάει ο λύκος από πίσω,

μια γερή κλωτσιά του φέρνει

τούμπες τρεις ο λύκος παίρνει,

με τα μούτρα του σπασμένα

με τα δόντια του βγαλμένα

τρέχει ουρλιάζοντας στο δάσος

και ο γάιδαρος ο μπάσος

γκάρισμα τρανό αρχινά

κι αντηχούνε τα βουνά….(το αγαπημένο σου)

6. Η μικρ'η αράχνη με κόπο ανεβαίνει
πέφτει η βροχή και τότε κατεβαίνει
βγαινει ο ήλιος, στεγνώνει τη βροχή
και τότε η αραχνο'υλα
αρχίζει απ την αρχη

7. Η μικρή μας αγελαδα
βόσκει κάτω στη κοιλάδα
μικρα χόρτα και μεγάλα
για να κατεβάσει γαλα
μα το κανει βουτυρακι
να το βαλουμε στο πιατο
 να σου πουμε οριστε φατο!

8. βρέχει βρέχει μπουμπουνιζει
και το μαρμαρο ποτιζει
η γατουλα μαγειρευει
και ο ποντικος χορευει

9. επεσα χτυπησα
ε και με τι μ'αυτο
τους φιλους μου θα βρω
θα πέξω θα χαρώ και
πάντα θα γελώ

Μια σχέση με τα όλα της!

Ο ερχομός του αδερφούλη σου σε γέμισε με ποικίλα συναισθήματα και σου πυροδότησε διάφορες συμπεριφορές. Βέβαια, για να είμαι αληθής όχι μόνο εσένα  αλλά και εμένα, που προσπαθώ, ματαίως πολλές φορές, να βρω ισορροπίες. Από τη μια ο μπεμπούλης μας που ήρθε και φροντίζει να κάνει την παρουσία του αισθητή με πολύ κλάμα, εκνευρισμό και ατελείωτες ώρες αγκαλιάς και θηλασμού και από την άλλη εσύ που από την μια μέρα στην άλλη είδες το ενδιαφέρον μας , το δικό μου περισσότερο, να μετατοπίζεται στο νέο μέλος της οικογένειας.  Δείχνεις να αγαπάς και να σε ενθουσιάζει ο μικρούλης αδερφούλης σου και κάθε πρωί που ξυπνάς  πρώτο σου μέλημα είναι να έρθεις μέσα στο παιδικό που εχω μεταφερθεί με το μωρό για να του κάνεις χαρούλες. Τρελαίνομαι να σε ακούω:

-«Που είναι το παιδί μου;Αγάπη μου!Είσσαι πολύ όμοφος!Ήθε η αδεφούλα σου Νικολιάκη φασσολιάκη! Ειναι πολύ χαϊτωμένος μανουλίτσα» λες με ενθουσιασμό και αγγίζεις με προσοχή τα χεράκια και τα ποδαράκια του μωρού που σε κοιτάει με έκπληξη.

Πολλές φορές του μιλάς, του δείχνεις τα παιχνίδια σου και του τα βάζεις στα χεράκια. Γελάω πολύ όταν του εξηγείς τι βλέπεις στα παιδικά στην τηλεόραση ή όταν του δίνεις φουντούνια και σταφίδες να φάει.

Μια μέρα τον τραβούσες σχεδόν από το χέρι και του έλεγες:

-«έλα Νικολιάκη! Έλα κοντά μου να πάμε μέσσσα κεβατοκάμαϊα να κάνουμε κωλομπούντεςςς»

«Είσσσαι τόοσο μαλακόςς! Μου αρέσει πολύ αυτός ο μπέμπης!»

«Αγού! Πες αγού μπεμπούλη μου!» και εκπαιδευτική…

Μου ζητάς  πολλές φορές να τον πάρεις αγκαλιά και συνέχεια του φιλάς τα χεράκια, τα ποδαράκια και το κεφαλάκι του.

Δυστυχώς, δεν είναι όλες οι ώρες βουτηγμένες στο μέλι….Πολλές φορές όταν επιζητάς την αποκλειστικότητα μας σκαρφίζεσαι διάφορα κόλπα για να τραβήξεις την προσοχή μας ή ακόμη χειρότερα σε ενοχλεί το κλάμα του μωρού και τότε αρχίζετε μια ωραιότατη χορωδία κλάματος τα δυο σας!

Αυτό που κάνεις συνέχεια όταν με βλέπεις με το μωρό αγκαλιά: «Αχ! Έπεσσσα μανουλίτσα. Έλα πάρεις αγκαλιά. Πονάει το χεϊάκι μου…(ποδαράκι μου….κεφαλάκι μου….κοκ)»

Ή «Άσε το μωιό στη κούνια! Όχι αγκαλιά! Κάτω! Πάμε μέσσα να παίκχιουμε μανούλα!»

Βέβαια, δεν λείπουν οι επιπλήξεις σου στο μωρό «Σσταμάτα Γκίνη!Με κούφανεςς!»

Και φυσικά πάντα,  μα πάντα μόλις τον ακούσεις να κλαίει, κλείνεις με τα δαχτυλάκια σου τα αυτιά σου. Καμία ανοχή!