Επειδή έχετε αρχίσει να βγάζετε κάτι περίεργες φοβίες με τον αδερφό σου το βράδυ, φοβούμενοι τους καλικατζάρους-διαβόλους-φαντάσματα στο σκοτάδι, ο μπαμπας σας σας πήρε κάτι φωτάκια σαν βραχιόλια που χρησιμοποιούν οι ποδηλάτες. Σου έκανε εντύπωση το φως και ρώτησες τον πατέρα σου από που προερχεται...
-"Από που το πήρες αυτό το φως και το έβαλες εδώ μέσα μπαμπά;"
- "Α Γωγώ μου δε σου είπα, απο το φεγγαράκι το πήρα." Εκεί έχεις γουρλώσει τα μάτια κυριολεκτικά!!!!
- Δηλαδή, έβαλες τη στολή του αστροναύτη κ ανέβηκες στο φεγγάρι χωρίς να με πάρεις μαζί σου???" Εκει έχεις αρχίσει να ανεβαζεις τόνους!!
- Μα μωρό μου, το ταξίδι είναι πολύ μεγάλο κ το φεγγάρι είναι γεμάτο καλικάτζαρους" λεει ο πατέρας σου σε μια απέλπιδα προσπάθεια να δικαιολογηθεί.
- " ΟΟΟΟΟχχχχιιι! Θέλω να ανέβω στο φεγγάρι!!! τώρα!!! Θέλω φως του φεγγαριού! Αν δεν με πας εσυ, θα πάω μόνη μου!!!" παραληρείς, φωνάζεις, κλαις κ δεν ξέρουμε τι να κάνουμε! Σε κάποια φάση βάζεις τα παπούτσια σου, παιρνεις το μπουφαν σου και ανοίγεις την πόρτα να φυγεις. Δεν σε σταματάμε γιατί θέλουμε να δούμε που το πας. Πριν πατήσεις το κουμπί του ασανσέρ σε ρωτάω
- ' Ξέρεις πως να πας στο φεγγάρι κυρία μου;
- Εκεί σε είδα που σταμάτησες αυτόματα την γκρίνια, σκούπισες τα ματάκια σου που με κοιτούσανε γουρλωμένα και κλαψουρίζοντας μου είπες
- " όοοοχιιιιιι! δεν ξέρω,,,Ωχ τι έπαθα η καημένη μου!Είναι κ ψηλά, δεν ξέρω πως να το φτάσω, δεν έχω κ φτερά, ούτε στολή αστροναύτη!"
χαχαααχααχαα Τόσο γλυκιά!!!!!!
