Ετοιμασίες για το σχολείο...

Κάποια από τα πρωινά μας που τρέχουμε σαν τρελοί να ετοιμαστούμε,,,,

Εσύ: Μαμά τι όμορφη που είμαι έτσι όπως έκανες τα μαλλιά μου!
Σου είχα κάνει πλεξούδα τα μπροστινά μαλλάκια σαν στέκα.
Εγώ: Ναι είσαι μια κούκλα!
Εσυ: Μόνο που δεν μου έβαλες το σωστό κοκαλάκι ρε μανούλα!Ρε μανούλα χαζούλα, δεν ήξερες ότι το κόκκινο δεν ταιριάζει με τα πράσινα ρούχα που φοράω!;!
Εγω: ε βάλε τις κόκκινες φόρμες που σου έβγαλα τότε!
Εσύ: Τι λες καλέ, οι πράσινες φόρμες ταιριάζουν με τα ματάκια μου!

Εγώ: Γωγώ, έλα να αλλάξουμε, αργήσαμε!
Εσύ: Τ καζάκα θα μου βάλεις πάλι; Δεν φαίνονται οι μπλούζες μου μπροστά καλέ!
Εγώ: Εγώ θέλω να σε έχω ζεστή!
Εσύ: Όχι δεν την βάζω! Οι κορούλες κάνουν ό,τι κάνουν και μαμάδες τους!Όταν βάλεις εσύ καζάκα, θα βάλω και εγώ!


Εγώ: Γωγώ, βάλε τα παπούτσια σου γρήγορα, δεν θα προλάβουμε το πρωινό στο σχολείο σου!
Εσύ: Αχ μαμά ναι γρήγορα- γρήγορα! Δεν αντέχω να μην φάω πρωινό!Το πρωινό είναι το πιο αγαπημένο μου γεύμα!

Εγώ: Γωγώ πάω να ετοιμαστώ για να σε πάω στο σχολείο.
Εσύ:  Καλέ, δεν χρειάζεται, εδώ δίπλα είναι το σχολείο, πάω και μόνη μου!

Μια μέρα σου έχω βάλει ένα καινούριο φουστάνι, σου έχω κάνει ωραία μαλλιά και τρέχεις κατευθείαν στον καθρέφτη
Εσύ: πωπω, τι ομορφιά είναι αυτή καλέ;!Αν με δουν τα κορίτσια στο σχολείο θα ξετρελαθούν και τα αγόρια θα θέλουν να με παντρευτούν!

Εγώ: Γωγω, αν θες, σήμερα δεν θα πάω στη δουλειά, οπότε μπορείς να καθήσεις σπίτι
Εσύ: Τι λες καλέ! Σήμερα, στο σχολείο θα κάνουν το γράμμα "Γ" , Γατούλα, Γωγώ.. Σήμερα δεν θα πάω που θα κάνουν το γράμμα μου που ξέρω να το γράφω;!

Εγώ: Γωγώ, σήμερα θα πάμε Τύρναβο, δεν θα πας σχολείο.
Εσύ: Όχι μαμά, σε παρακαλώ! Θέλω να πάω σχολείο! Τα άλλα παιδάκια θα μάθουν γράμματα που εγώ δεν θα τα ξέρω μετά και θα στεναχωριέμαι!

Εσυ: Μαμά, τώρα πάω προνήπια και του χρόνου νήπια;
Εγώ: ακριβώς, μωρό μου
Εσυ: και μετα;
Εγω: Μετά δημοτικό,
Εσύ: και μετά;
Εγώ: μετά γυμνάσιο, μετά λύκειο και  μετά πανεπιστήμιο, στην ιατρική σχολή που σου έδειξα τις προάλλες
Εσυ:Ωχού! Μαμά, πολλά σχολεία! Εγω λέω να μην χάνουμε χρόνο και να πάω κατευθείαν στο πανεπιστήμιο!

Γιατί λείπεις τα βράδια μαμά;

Όπως προανέφερα στην προηγούμενη δημοσίευση, ο λόγος που απείχα απο την ενημέρωση του ημερολογίου ήταν κατά κόρον  οι υψηλές απαιτήσεις στη δουλειά μου κ έπειτα ο περιορισμένος χρόνος που απέμεινε, για να παίξουμε, φάμε, κοιμηθούμε, μαγειρέψω, συγυρίσω, μπανιαρίσω, ξανακοιμίσω και τέλος, κάπου εκεί μεταμεσονύκτια,,,,να διαβάσω.

Γιατί πρέπει να διαβάσω, κι ας θυσιάζω προσωπικό χρόνο, κι ας έχω αφήσει στην άκρη προσωπικές επιθυμίες, χόμπυ, χρόνο με φίλους. Το διάβασμα στην ιατρική είναι τα "ματια" του ιατρού, το φως στο σκοτάδι του περιστατικού που μεταχειρίζεται, βασικό εργαλείο στη δουλεια του διότι η ιατρική είναι μια επιστήμη δυναμική που εξελίσσεται και αλλάζει συνεχώς. Ο Γιατρός οφείλει να είναι συγχρονισμένος με τα νέα δεδομένα αν θέλει να προάγει την επιστήμη του και να αποδίδει το μέγιστο που μπορεί στην υγεία των ανθρώπων που του εμπιστεύονται  το πιο πολύτιμο αγαθό του.

Ήθελα να κάνω μια δημοσίευση με την επιστήμη που  υπηρετεί η μαμά, ,ώστε να γίνει πιο κατανοητή η πολύωρη απουσία της από το σπίτι, τα βράδια που δε  κοιμάται μαζί σας, οι ώρες πάνω από ένα βιβλίο ή τον υπολογιστή.
Κάποτε, Γωγώ μου με ρώτησες, ήσουν εκεί γύρω στα 3 και κάτι, "μαμά που κοιμάσαι τα βράδια που λείπεις;", "στη δουλειά γωγούλα, στο νοσοκομείο" σου απάντησα, με κοίταξες με ένα ύφος ειρωνικό και με μισό γελάκι μου είπες "μαμά μη λες ψέματα, οι άνθρωποι δεν δουλεύουν το βράδυ, μόνο το πρωί, έλα πες, που πας τα βράδια;".
Και εσύ Νικόλα μου, τα βράδια που εφημέρευα έκλαιγες επίμονα ζητώντας να έρθω και ήταν πολλές οι φορές που σε έφερνε ο  μπαμπούλης μια βόλτα στο νοσοκομείο να περάσουμε λίγο χρόνο μαζί.

Γιατί λείπω τα βράδια λοιπόν;

Γιατί η Ιατρική είναι μαγεία. Γιατί είναι λειτούργημα και όχι επάγγελμα. Γιατί είναι η μόνη επιστήμη στην κορωνίδα των επιστημών. Γιατί εκτός της κοινωνικής αναγνώρισης και του κύρους που την περιβάλει, είναι κάτι πιο μεγάλο, πιο σπουδαίο. Γιατί το να μπορείς να ανακουφίζεις και να απαλύνεις τον πόνο και το πρόβλημα του συνανθρώπου σου είναι η υπέρτατη υπηρεσία που μπορεί να προσφέρει άνθρωπος σε άνθρωπο. Γιατί μόνο μπροστά στο γιατρό τόσο ο πλούσιος όσο και ο φτωχός εξισώνονται, γιατί ο πόνος είναι ένας και τους καταβάλλει όλους.
Γιατί σε καμία άλλη δουλειά δεν θα σε κοιτάξουν με ευγνωμοσύνη, δεν θα σου φιλήσουν τα χέρια με δάκρυα, δεν θα σε ευχαριστήσουν μέσα από την ψυχή τους, όσο σε αυτή και αυτό ακριβώς είναι ένα συναίσθημα μοναδικό, που γεμίζει κάθε κύτταρο σου και σε ολοκληρώνει, σε κάνει να αισθάνεσαι πληρότητα, δημιουργικότητα και στο τέλος της ημέρας σε κάνει καλύτερο άνθρωπο.
Ναι, αισθάνομαι ευλογημένη που είμαι γιατρός. Γιατί έμαθα να είμαι συναισθηματικά δυνατή, να βλέπω τον θάνατο στα μάτια και να τον παλεύω με τα μέσα που διαθέτω, να είμαι ταπεινή, να είμαι δίκαιη , να είμαι παρατηρητική, να είμαι σε εγρήγορση, να βάζω προτεραιότητες και να αναγνωρίζω τις πραγματικές αξίες της ζωής.

Κοντολογίς, η μαμά είναι ερωτευμένη πρωτίστως με εσάς και έπειτα με τη δουλειά της. Και επειδή αν δεν ερωτευτείς, δεν μπορείς να καταλάβεις τι εστί έρωτας, έτσι και εδώ, αν δεν εμπλακείς με την ιατρική δεν μπορείς να καταλάβεις πόσο ερωτεύσιμη είναι.
Αν την επιλέξετε στη ζωή σας, τότε θα με καταλάβετε....

Βέβαια, η μαμά θα είναι δίπλα σας όποια επιλογή και αν κάνετε, αρκεί...να είστε ερωτευμένοι μαζί της!!! (nicolasmou.blogspot.gr)

Αναδρομή και,,, επιστροφή!

Πωπω....1,5 χρόνο έχω να ενημερώσω αυτή τη σελίδα- ημερολόγιο. Λίγο το διάβασμα, λίγο η δουλειά (Μαη του 2016 ξεκίνησα το αγροτικό μου στο κέντρο υγείας Ελασσόνας) , λίγο εσείς ζουζουνάκια μου, οι δουλειές και το πως έπεφτα κατάκοπη το βράδυ, δεν μου άφηναν χρόνο για γράψιμο. Άλλωστε, όποτε άνοιγα υπολογιστή ήταν για να διαβάσω- ξαναθυμηθώ "ομορφιές" όπως, το σύνδρομο Ogilvie,  τα κρίτηρια του Light στον ασκίτη, τον τύπο κάθαρσης κρεατινίνης κατά Cockroft -Gault και άλλα πάρα πολλά και ατελείωτα που δεν είναι επι της παρούσης.

Θα κάνω μια σύνοψη των όσων θυμάμαι από τότε ως τώρα με έμφαση στα κύρια γεγονοτα  κατά κόρον ή πιο σωστά σε όσα θυμάμαι

Μάιος 16': Εννοείται έσβησες τα κεράκια μαζί με τον Νικόλα  στα γενέθλια του

Ιούλιος 16: Κάναμε τα γενέθλια σου μαζί με του Κωνσταντίνου στην Τούμπα στον Τύρναβο. Έκλεισες τα τρία!Ο παπα-Νικόλας σου πήρε ποδήλατο. Έκτοτε ξεκίνησες τις βόλτες, δεν δυσκολεύτηκες καθόλου.

Διακοπές στο στόμιο στο hotel Vlassis, περάσαμε πολύ όμορφα και σου αποτυπώθηκε στο μυαλο ώς "σπιτι των διακοπών" κάτι το οποίο ανέφερες πολύ συχνά καθ  όλη  τη διάρκεια της χρονιάς.

 Ξεκίνησες παιδικό στο play education therapy, και στη κα Ιωάννα και παρ ότι η προσαρμογή ήταν δύσκολη, τελικά συνήθισες. Οι καλύτεροι σου φίλοι εκεί, η Ντόρρα και ο Γιώργος-ο Γιωργάρας σου-  ο πρίγκηπας σου όπως τον αποκαλούσες και άλλα πολλά κοσμητικά που θα αναφερθούμε παρακάτω.

Ως χριστουγεννιάτικο δώρο ζήτησες και πήρες το τροχόσπιτο της μπάρμπι και ενα περιπολικό αυτοκίνητο. Στολίσαμε και οι τέσσερις το δέντρο ακούγοντας χριστουγεννιάτικα τραγούδια. Παραμονή Χριστουγέννων αφήσαμε κάτω από το δέντρο ένα ποτήρι γάλα και κουραμπιέδες για τον Αϊ- Βασίλη. Την άλλη μέρα αναρωτήθηκες "Βρε μαμά αυτός ο άγιος Βασίλης τελικά είναι πολύ φαγάνας!Για αυτό έχει κοιλάρα, γιατί  τρώει τόσους κουραμπιέδες!"

Παίζεις πολύ και συνεργάζεσαι με τον αδερφό σου, αν και το τελευταίο διάστημα που και εκείνος έγινε πιο πεισματάρης και διεκδικητικός έχετε πολλεεεεες εντάσεις και τσακωμούς. Σου αρέσει να πηγαίνεις στον παιδικό, κάθε μέρα μου λες πως τα πέρασες και τι έμαθες ενθουσιασμένη.

Καθαρά Δευτέρα πήγαμε σε ένα λόφο έξω από τον Τύρναβο και πετάξαμε χαρταετό. Το ευχαριστηθήκατε πάρα πολύ. 

Σας ενθουσιάζουν γενικότερα οι εξορμήσεις στη φύση και οι βόλτες στα πάρκα γι αυτό και όποτε βρίσκουμε λίγο χρόνο τον διαθέτουμε εκεί.

Καλοκαιριάζει και ξεκίνησες κολυμβητήριο κάτι που σε έχει ενθουσιάσει πάρα μα πάρα πολύ, όπως δεν σε έχει ενθουσιάσει παρόμοια άλλη δραστηριότητα!!!Είναι χειμώνας τώρα που γράφω (Νοέμβρης) και ακόμα με παρακαλάς να σε ξαναγράψω.

Απογεύματα στο χωριό, παιχνίδι με τον ξάδερφο σου και ποδήλατο, φέρνοντας βόλτα όλο το χωριό! Μάλιστα, κάθε φορά σταματάς σε μια κυρία (την Γιαννούλα) και της ζητάς γλυκά, γαριδάκια, μπισκότα και η γυναίκα σου δίνει ό,τι εχει. Βέβαια, ζητάς πάντα και για τα αγόρια που είναι λίγο "ντροπιτσιάρικα" όπως τα λες και την έχεις βάλει σε μια διαδικασία πάντα να έχει γλυκίσματα στο σπίτι για να έχει να σου δώσει.

Τα υπόλοιπα απογεύματα στον Τύρναβο. Εκεί έχεις τις φίλες σου, την Μαρία και την Κατερίνα. Το ωραίο είναι ότι τα κοριτσάκια με τα οποία παίζεις, έχουν και πολύ καλές και ενδιαφέρουσες για παρέα μαμάδες, οπότε η ώρα περνάει για όλους πολύ ευχάριστα.

Γενέθλια στο χωριό, μαζί με τον ξάδερφο σου. Περάσατε πολύ όμορφα και βγάλατε πολλές τρελιάρικες φωτογραφίες.

Διακοπές στο Στόμιο πάλι! Υπέροχες μέρες. Περάσατε αξέχαστα. Ακόμα και σήμερα παρακαλάς να περάσουν οι μέρες να ξαναπάμε στο "στο σπίτι των διακοπών". Πρωινό στην παραλία, απέναντι από το σπίτι μας, μπάνιο με χίλια δυο φουσκωτά, παρέα κολλητή με τη Γεωργιάννα, ένα κοριτσάκι που γνώρισες και συμπάθησες πολύ στις διακοπές και κάνατε τόσα παιχνίδια στο νερό και στην άμμο. Απογευματινά μπάνια, βόλτες και γιορτές με ξένους στο ξενοδοχείο. Εκεί γνώρισες τη Sofi, ένα κοριτσάκι από Αγγλία που έμενε στο διπλανό δωμάτιο και με αυτό έμελλε να έχεις την πρώτη σου έμπρακτη εμπειρία με τα αγγλικά.   Αυτό σου μιλούσε στα αγγλικά, εσύ στα ελληνικά και όμως κατά κάποιον περίεργο τρόπο παίζατε , γελούσατε, χορεύατε. Κάθε λίγο και λιγάκι ερχόσουν και με ρωτούσες "μαμά, πως θα πω στα αγγλικά αυτό, πως θα πω εκείνο?" και έτσι ξεκινήσαμε δειλά- δειλά  να μαθαίνουμε αγγλικά.

Το καλοκαίρι τελείωσε, ξεκίνησα στην παθολογική και εσύ στα προνήπια, ενώ ο Νικόλας στον παιδικό που πήγαινες. Ανυπομονείς να πας στο καινούριο σου σχολείο και δηλώνεις ενθουσιασμένη. Αγαπημένη φίλη σου εκεί η Μαριλένα.

 Παράλληλα ξεκινήσαμε διάφορες δραστηριότητες όπως καράτε, ζωγραφική, αγγλικά και χορευτικό.

Επίσης, να σημειώσω τη γαμοβάπτιση του θείου Νίκου στην Κομοτηνη, όπου ήσουν παρανυφάκι και ο Νικόλας παράγαμπρος. Και εκεί το διασκεδάσαμε όλοι και ιδίως εσύ με τον αδερφό σου που ΔΕΝ σταματήσατε να χορεύετε λεπτό!

Πλέον, η μαμά είναι τριων μηνών έγκυος, στο τρίτο παιδάκι και εφεξής  και μέχρι να έρθει το νέο μωρό, θα έχει πολύ χρόνο μαζί σας ξεκούραστη για ακόμη περισσότερα παιχνίδια, παραμύθια και βόλτες.