Ο μπαμπάς μας εφημερεύει και καπάκι μπαίνει σε βραδινό χειρουργείο οπότε έχεις τρεις μέρες να τον δεις. Κάθε φορά που άκουγες το ασανσέρ, έτρεχες γρηγορα στην πόρτα ρωτώντας με ανυπομονησία:
-"Μαμά, είσε ο μπαμπάς μου; Ατος είναι ο μπαμπάς μου! Άνοιτσε την πότα!Γήγοϊα να την ανοίτσεις! Σα μου πει, -Αγάπη μου!Γωγούλα μου!""
'Οταν σου απαντούσα αρνητικά, τα ματάκια σου έπαιρναν μια έκφραση απογοήτευσης που με λυπούσε.
Και το ασανσέρ αυτη τη φορά φέρνει τον μπαμπάς μας. Χτυπάει το κουδούνι και τρέχεις γρήγορα στην πόρτα. Από τη βιασύνη σου πέφτεις , χτυπάς, άλλα δε σε νοιάζει, ο μπαμπας σου ειναι εδω, μια πορτα μακρυά,,,
Ανοίγει και πέφτεις στην αγκαλιά του!
"Μπαμπούλη μου είσες απο τη ζουλειά;"
"'Ηρθα Αγάπη μου!"
" Μπαμπούλη μου" Έλεγες και ξανάλεγες, τον κοιτούσες μέσα στα μάτια και μετά αφηνόσουν ξανά στην αγκαλιά του.
Όση ώρα ο μπαμπάς μας τακτοποιούσε τα πράγματα του, πήγαινες από πίσω του και του μιλούσες. Διψούσες για την προσοχή του!Σε πήρε αγκαλιά και ξαπλώσατε στον καναπέ. Τον κοιτούσες και τον χάιδευες στα μάγουλα, κούρνιαζες στην αγκαλιά του και έβγαζες φωνούλες ευχαρίστησης. όταν κάποια στιγμή γυρίζεις και του λές:
-" Μου έλειψες μπαμπά".
Ο μπάμπας μας συγκινήθηκε. Με κοίταξε με βουρκωμένα μάτια και εκεί τότε είδα. Είδα την απόλυτη ευτυχία να αναβλύζει απο τα μάτια του, είδα την ολοκλήρωση της πατρότητας, είδα την θαλπωρή της οικογενειακής εκείνης μοναδικής στιγμής, είδα την τρυφερότητα , την στοργή.
" Και εμένα μου έλειψες Γωγώ μου!'
"Όλοι μου λείψατε!"
