Εσείς οι δύο...

Πόσο λάμπουν τα ματάκια σου όταν κοιτάζεις τον μπαμπά σου!
Όποτε σε έπαιζα και γελούσες δυνατά, ο μπαμπάς σου το χαιρότανε πολύ αυτό το γέλιο σου, μας ξετρέλαινε και τους δυο. Είναι που έβγαινε αβίαστα από την ψυχή σου.
Και πάντα παραπονιόταν που δεν μπορούσε να σε κάνει και αυτός να γελάσεις έτσι...
Τι σε χόρευε, σε πετούσε ψηλά, σε κρατούσε ανάποδα από τα πόδια, σε φιλούσε...εσυ γελούσες μεν, αλλά σαν να είχες πατησει το "mute",όπως έλεγε χαρακτηριστικά.

 Και σήμερα...ιδού το θαύμα!

Θηλάζοντας,,,

Η ώρα του θηλασμού είναι για σένα ώρα παιχνιδιού. Εγώ ιδρώνω και ξεϊδρώνω να σε βάλω να θηλάσεις στο ζιζι και εσυ το χαβά σου!
 Θηλάζεις λίγο, μετά σταματάς με κοιτάς με ορθάνοιχτα μάτια γεμάτα απορία, σαν να με κοιτάς πρώτη φορά, και μετά ξαναπιάνεις το ζιζι.  Μετά σταματάς πάλι, γυρίζεις το σωματάκι σου και το κεφαλάκι σου προς τα πίσω και παρατηρείς ανάποδα το χώρο γύρω σου. Πιάνεις και το τραγούδι παράλληλα και αφού βαρεθείς, και σε επαναφέρω και εγω, ξαναρχίζεις να θηλάζεις, για να σταματήσεις πάλι, κολλημένη στη θηλή μου όμως, και να αρχισεις τα λαρυγγίσματα σου. Σου μιλάω, σου τραγουδάω , σε παρακαλάω να πιεις το γαλατάκι σου και εσύ όλο γλύκα μου χαμογελάς και φωτίζουν τα γελαστά μπλε-γκρι-πράσινο ματάκια σου,,,
Τελευταία, ενώ θηλάζεις, σου αρέσει να παίζεις με το χεράκι σου. Τραβάς την μπλούζα μου, την άλλη θηλή, τα μαλλιά μου, με ξύνεις με τα νυχάκια σου (και μου θυμίζεις ότι θέλουν κόψιμο,,,), με χαιδέυεις,,,

Δεν θέλω να σταματήσω να σε θηλάζω και ας μου βγάζεις το λάδι,,,
Είναι στιγμές που όμοιες τους δεν θα υπάρξουν,,,,
Οι στιγμές μας.
Αυτές τις στιγμές σε αγαπάω περισσότερο, σε τρελαίνομαι.

Και είναι και αυτό το βλέμμα σου όταν με κοιτάς,,,
Βλέμμα ευγνωμοσύνης,,,σαν να μου λες ευχαριστώ.
Το πήρα απόφαση,,,
Θα σε θηλάζω μέχρι να πας σχολείο.

Κάνε μου λιγάκι αγού,,,

 Βιάζεσαι να μιλήσεις!
Θα γίνεις λογού,,,,δεν έχεις να μοιάσεις μήπως; Ο πατέρας σου λέει 58 λέξεις το δευτερόλεπτο!

Κάθε πρωί 6.30-7.30 έχεις πρόγραμμα. Ξυπνάς και ξαπλωμένη στην κούνια σου μόνη σου, ήρεμη και ορεξάτη ξεκινάς το τραγούδι στην γλώσσα που μόνο εσύ ξέρεις.
  " αγου γδο κα γωγω κιιιιικα   μπποοο μπου,,," Η φωνούλα σου με γαληνεύει,,
Σου αρέσει να μιλάς και στα παιχνιδάκια σου. Τελευταία κάνεις κατι περίεργες στριγκλιές. Σαν να προσπαθείς να μάθεις τις δυνατότητες του λαρυγγιού σου.  Το κάνεις συνέχεια, ακόμα και όταν θηλάζεις, διακόπτεις κοιτας γύρω σου αμέριμνη, ανοίγεις διάπλατα το στοματακι σου και "γγααααααααααα".
Σου χαμογελώ και τότε μουτράκι μου σταματάς, μου χαμογελάς και εσύ και συνεχίζεις να θηλάζεις ευτυχισμένη.
Προσπαθώ να καταλάβω τη χροιά της φωνή σου,,,
Μου φαίνεται μπάσα η φωνή σου,,,
 Μάλλον βιάζομαι λίγο μικρή μου,,,
Αλλά να,,,
Είναι που βιάζομαι να ακούσω αυτή την υπέρτατη λέξη,,,
Τον πιο σεβαστό και αξιόλογο τίτλο για μια γυναίκα...

Μαμά.

Στην παιδίατρο,,,

Χθες πήγαμε στην παιδιατρο.
Έκλεισες τον τέταρτο μήνα πλέον. Σου έβαλα ένα όμορφο φορμάκι που σου φέρανε στη βάπτιση σου.  Μετά σε φωτογράφησα. Μου αρέσει να σε φωτογραφίζω και εσένα νομίζω. Πάντα καρφώνεις το βλέμμα σου στον φακό.
Έκανες ένα πόσιμο και ένα ενέσιμο εμβολιάκι στο μπουτάκι σου. Έκλαψες, αλλά με το που σε πήρα στην αγκαλιά  μου ηρέμησες.  Με τρελαίνει αυτό. Να κουρνιάζεις στην αγκαλιά μου και να ηρεμείς όσο γοερό και αν ειναι πριν το κλαμματάκι σου.
Βέβαια δεν σε αφηνω και ποτέ να κλάψεις. ..
Στη γιατρό σου κάθισες στο στρωματάκι εξέτασης και παρατηρούσες τα χρώματα και τα παιχνίδια γύρω σου.
Εχεις έξυπνα και παρατηρητικά ματάκια. Που και που κάνεις προσπάθειες να σηκωθείς. " Κανει κοιλιακούς η μπέμπα"  μονολόγησε η παιδίατρος και με συμβούλευσε να σε βάζω να κάθεσαι με τα παιχνιδάκια μπροστα. "  Το κάνουμε ήδη" της απάντησα.
Και η ίδια παραδέχτηκε ότι εισαι πολύ ανεπτυγμένη για την ηλικία σου, ψυχοσωματικά και αναπτυξιακά.
"Σε 15 μέρες θα ξεκινησουμε κρεμούλα" μου συνέστησε η γιατρός σου,,,που να ήξερε ότι εγω σου ξεκίνησα ήδη!Αφού σου αρέσει!  ασε που διψας μετα και θηλάζεις!

Ψηλή. Σαν εμένα. Μόνο που εσυ είσαι και θα γίνεις πιο ωραία από εμένα.

Το βράδυ είχες ανησυχία. Σηκωνόσουν, έκλαιγες δυνατά, σε έπαιρνα αγκαλίτσα, κάναμε βολτίτσα στο σπίτι , ηρεμούσες και σε έβαζα στο λίκνο σου ξανά.
Λατρεία.
68 εκατοστά Λατρεία.
 Και 6,600 κιλά Πάθος.

Λατρεύω να σε λατρεύω,,,

Λατρεύω όταν με κοιτάς και φωτίζεται το πρόσωπο σου,,,
Λατρεύω που όταν νιώθεις άβολα ή δυσανασχετείς στην αγκαλιά κάποιου, γυρίζεις το κεφαλάκι σου σε έμενα, και αν και δεν έχεις μιλιά μα πεις τι θέλεις, με ένα σου βλέμμα, μου τα λες όλα!
Λατρεύω να μου χαμογελάς διάπλατα και να μου επιδεικνύεις τα ροδαλά σου ούλα και την κόκκινη γλωσσίτσα σου.
Λατρεύω τις φωνούλες ευχαρίστησης που βγάζεις κάθε φορά που σε φιλάω και σε σφίγγω στην αγκαλιά μου.
Λατρεύω το βλέμμα σου το πρωί όταν ξυπνάς και έρχομαι αν σου πω καλημέρα. Η χαρά σου είναι τέτοια που με βλέπεις που φτιάχνεις τη μέρα μου!
Λατρεύω τα στρουμπουλά χεράκια σου, που σε κάθε ευκαιρία τα χώνεις στο μικρό σου στοματάκι..
Λατρεύω τα μπλε ματάκια σου που κοιτάζουν γύρω γύρω  με περιέργεια ...
Λατρεύω τις προσπάθειες σου να στηριχθείς στα ποδαράκι σου, να σηκωθείς, να μιλήσεις, να μεγαλώσεις,,,
Λατρεύω να σε λατρεύω Γιουλίτα μου,,,

Η βάπτιση μας,,,

10 Νοεμβρίου 2013.

Επιλέξαμε τυχαία αυτήν την ημερομηνία, αν και εκ των υστερών συνειδητοποίησα ότι πέρυσι την ίδια μέρα έμαθα ότι είμαι έγκυος. Μαζί με το θείο σου Ηλία πήγαμε σε ένα φαρμακείο και πήραμε δυο τεστ εγκυμοσύνης. Η γιαγιά σου ήταν σίγουρη ότι είμαι έγκυος. Και τελικά αποδείχτηκε ότι ήμουν σε εσένα αγγελούδι μου! Ο μπαμπάς σου ήταν Αθήνα, παρακολουθούσε ένα μεταπτυχιακό τότε εκεί, στο ΑΤΤΙΚΟ νοσοκομείο και πηγαινοερχότανε. Δεν τον πήρα τηλέφωνο, αλλά του ετοίμασα έκπληξη στο σπίτι όταν ήρθε! Του πήρα μια σακούλα απο τα jumbo και του έβαλα μέσα μια πιπίλα, μια σαλιάρα και ένα φορμάκι. Και φυσικά του έγραψα μια κάρτα, υποτίθεται από εσένα.Από το "σποράκι" όπως υπέγραφα.

Να επανέλθω στο θέμα μας όμως. Η μερα ξεκίνησε λίγο αγχωτικά, αλλά μέσα στη χαρά που θα σε βαπτίζαμε! Ήταν η μέρα σου!Ο μπαμπάς σου ετοιμάστηκε και πήγε στην εκκλησία τα πραγματάκια που σου φέρανε οι νονοί σου. Σου διαλέξανε τα καλύτερα! Από την Αθήνα τα παραγγείλανε.  Επίσης έπρεπε να βιαστεί να πάει και κάτι πραγματάκια που είχαμε για στολισμό. Βέβαια, τον στολισμό της εκκλησίας τον είχε επιμεληθεί η κυρία Ρένα, που επιλήφθηκε και τον στολισμό του γάμου μας.  Αφού ντύθηκα και εγώ, έβαλα ένα φόρεμα που έραψα, για αυτό το σκοπό, έντυσα και εσένα, ήρθε ο θείος Ηλίας να μας πάρει και φύγαμε. Στην εκκλησία μας περίμεναν όλοι! Βγάλαμε πολλές φωτογραφίες! Ήσουν αληθινό φωτομοντέλο! Κοιτούσες την κάμερα σαν να ήξερες να το κάνεις από καιρό! κουραζόσουν η καημενούλα που και που, γκρίνιαζες, αλλά και πάλι σταματούσες, κοιτούσες την κάμερα με τα φωτεινά ματάκια σου και "τσαφ"  ο φωταγράφος! Η πιο συγκινητική στιγμή, όταν σε βάλαμε στην κολυμπήθρα! Έκλαιγες ζουζούνα μου, αλλά ήμουν γεμάτη καμάρι. Το μωρό αυτό που παίρνει τη χάρη του Κυρίου σήμερα είναι δικό μου! Το δικό μου θαυματάκι! Σου βάλαμε τα ρούχα που σου είχε η νονά σου! Ήσουν  σαν μια μικρή πριγκήπισσα! Τα πραγματάκι που σου επέλεξε η νονά σου είχαν θέμα την πεταλούδα. το φορεματάκι σου, οι λαμπάδες, μέχρι και ο σταυρός σου! Τελείωσε το μυστήριο και ο κόσμος έξω απόλαυσε το γλυκό του, μπισκότο Κωνσταντινίδη, και τα παιδάκια τα δωράκια που τους είχα ετοιμάσει. Ο χώρος έξω από την εκκλησία γέμισε παιδάκια που κάνανε σαπουνόφουσκες!Ξετρελάθηκαν από το δωρακι! Μετά, είχαμε τραπέζι προς τιμήν σου! Άντεξες ψυχούλα μου και κάθησες στο τραπέζι μέχρι τέλους. Αργότερα στο σπίτι θήλασες και κοιμήθηκες ήρεμη.
 Ήσουν τόοοσο όμορφη εκείνη την ημέρα! Τα μπλε ματάκια σου, Γεωργία του Αιγαίου, όπως σε αποκάλεσε η γιαγιά Γεωργία, φωτίζανε την πλάση γύρω! Είσαι το πιο σημαντικό πράγμα στη ζωή μας!
Λατρεύουμε να σε λατρεύουμε!

3 μηνών μπέμπα

Πλέον είμαι σπίτι και σε έχω αναλάβει αποκλειστικά. Το προηγούμενο διάστημα που πήγαινα στο νοσοκομείο, τα πρωινά ερχότανε η γιαγιά Ε. να σε κρατήσει, και μερικές φορές ήρθε και η γιαγιά  Γ.
Όσο καλές όμως και να είναι οι γιαγιάδες η μαμά δεν αναπληρώνεται! Σε είχα αναλάβει , αλλά ήδη σου είχαν δημιουργηθεί διάφορα θέματα. Τα μπιμπερό σε είχαν μπερδέψει με τη θηλή, με αποτέλεσμα να μη θηλάζεις ικανοποιητικά. Και σαν να μην έφτανε αυτό, έπαθε και μια κυστίτιδα. Έτρεχε ο καημένος ο μπαμπάς σου με τα σακουλάκια ούρων που σου βάζαμε στο μικροβιολογικό για να δούμε τι έχεις. και δώς του αγωνία και δως του κλάμα μέχρι να μάθουμε τι έχεις. Τελικά δεν είχες τίποτα από αυτά που φοβόμασταν, αλλά αυτή η μικρή κυστίτιδα σε πήγε πίσω στο θηλασμό και στα κιλάκια. Εξακολουθούσες όμως να είσαι καλό μωρό,αφου τον προηγούμενο μήνα  είχε πάρει πάνω από το ακνονικό κιλά. Οπότε ήσουν μια χαρα! Αυτό το μήνα άρχισες να γελάς κακαριστά, τα αγού σου πύκνωναν και επίσης άρχισες να κάνεις και μπρρρρρ.
Λογού!! Εκτός από κοτσομπολάκι όπως σε έλεγα, ήσουν και ψωνάκι, μιας και είχες πολύ καλή σχέση με τον φακό!  Ησουν ένα πολύ όμορφο μωρό και εμείς ήμασταν πολύ περήφανοι που σε είχαμε δικιά μας!!

3 μηνών και 25 ημερών σε βαπτίσαμε. 

2 μηνών μπέμπα

Στους δυο μήνες σε πήρα και ταξιδέψαμε στην Αθήνα. Για επαγγελματικούς λόγους έπρεπε να είμαι εκεί δυο μέρες. μαζί και η γιαγια σου βαγγελώ, ο μπαμπούλης σου μας φόρτωσε και μας πήγε στην Αθήνα, στον θείο σου Ηλία. Την ίδια μέρα επέστρεψε. τα έκανε κάτι τέτοια, Αθήνα πήγαινε-έλα αυθημερόν. Η δουλειά μου πλήρωνε ξενοδοχείο. Τη μέρα μέναμε στο ξενοδοχείο κοντά στην ιατρική σχολή για να πηγαινοέρχομαι να σε θηλάζω και το βράδυ κοιμόμασταν στον θείο σου. ταλαιπωρήθηκες νινάκι μου, αλλά έπρεπε να το κάνω. Εκείνο το μήνα, είπα να ξεκινήσω, και τη σχολή. ήταν ένα διάστημα πολύ ψυχοφθόρο και για τις δυο μας. Εγώ να πηγαινοέρχομαι πανεπιστημιακό- Γιάννουλη κάθε δυο-τρεις ώρες να σε θηλάσω, να βγάζω γάλα με το θήλαστρο τα απογεύματα και τα πρωινά, εσένα να σου λείπει η μαμα σου, να μην παίρνεις το γαλάτακι που θα έπρεπε από το μπουκάλι και όλα να πηγαίνουν πίσω. έπερε να διαλέξω ή τη σχολή ή εσένα. Η απόφαση εύκολη. Εσένα ασυζητητί! Εκεινο το μήνα μου χαμογέλασες για πρωτη φορά συνειδητά!Είχα έρθει από το νοσοκομείο να σε θηλάσω και με το που με είδες μου χαμογέλασες  και μου έκανες παραπονάκι. Πανέξυπνο μωρό! Τα αγού, γκο, γο ήταν στο καθημερινό σου ρεπερτόριο! Τα χαμογελάκια σου επίσης,  από τοτε πύκνωναν κάτι που έκανε και τον παππού σου τον Γιώργο να σε αποκαλεί "γελούμενη".
Γελούμενη μου να χαμογελάς πάντα λοιπόν!!

Καλά 40!

Οι πιο όμορφες, γεμάτες, ολοκληρωτικές και ουσιώδεις μέρες της ζωής μου μέχρι τότε. Ήμασταν όλη μέρα μαζί, σου τραγουδούσα, σε άλλαζα, σε φιλούσα και σε θήλαζα.  Ο μπαμπάς σου αποδείχτηκε πάρα πολύ καλός στην αλλαγή πάνας, καλύτερος και από εμένα!Σε κοιτούσε και συγκινούταν..και όταν του έλεγα ότι του μοιάζεις, άλλο τόσο φούσκωνε από καμάρι. Τι είχε κουβαλήσεις ο πατέρας σου εκείνη την περίοδο, για να κατεβάσω γάλα  και να είναι θρεπτικό για εσένα. Καμιά εκατοσταριά χυμούς, άλλα τόσα παστέλια και συνέχεια βοηθούσε ο καημένος σε όλα!για να είναι ξεκούραστη η γυναίκα του και μητέρα του παιδιού του να αφοσιωθεί σε αυτό.
 Στις 8 μέρες ήρθε ο παππούς Νικόλας στο σπίτι για να σου δωσει όνομα. Σε διάβασε και σου έδωσε το όνομα Γεωργία- Ιουλίτα. Το Γιουλιτάκι μου!
 Στις 20 μέρες σε βγάλαμε έξω. Ήταν δική μου ανάγκη περισσότερο. Εσυ ήσουν  ένα πολύ ήσυχο μωρό που μόνο έτρωγε και κοιμότανε. Σε πήγαμε στο δασοχώρι στην θεία σου την Έλσα.  Ο ξαδεφούλης σου γεννήθηκε λίγο μικρός και η διαφορά σας ήταν αρκετή όταν σας έβαλαν δίπλα -δίπλα. Ήταν πολύ γλυκός όμως!Θα μεγαλώσει και αυτός και κάτι μου λέει ότι θα τον χρησιμοποιείς ως ασπίδα για τις εξόδους σου! Μπαμπατζάνα μου! Η γιαγιά Γεωργία σε πήρε αγκαλιά και σου έκανε χαρούλες.
Ακολούθησαν πολλές βόλτες τόσο στο δασοχώρι όσο και στον Τύρναβο. Δεν το συζητώ για τον παππού Γιώργο που ήσουν (και είσαι) η αδυναμία του. Όσο για την γιαγια Ευαγγελία, αυτη έκλαιγε κάθε φορά που έβλεπε εσένα  ή φωτογραφία σου.
Ανεπτυγμένο και στρουμπουλό μωρό ήσουν Γιουλίτα μου. Μια τρέλα!
Την μέρα που σαράντησες είπες το πρώτο σου αγου! Κατουρηθηκα από τη χαρά μου!

Οι μέρες στο μαιευτήριο

Πέντε μέρες μείανμε στο Ιασώ. Σε δίκλινο δωμάτιο με τη θεία Έλσα. Η θεία σου είχε ώς συνοδό την κυρία Δήμητρα την πεθερά της, και εγώ την γιαγιά Ευαγγελία. Ήταν ευχής έργον που γεννήσαμε την ίδια μέρα. Δίδυμα ξαδέρφια!Και επίσης σε ένα δωμάτιο με ένα άτομο δικό μου.

15 Ιουλίου της Αγίας Ιουλίτας και Κυρρήκου. Γι 'αυτό και το δεύτερο όνομα.

 Οι πρωτες μερες μαζί σου ήταν αναγνωριστικές. Προσπαθούσα να συνηθίσω στην ιδέα  ότι αυτό το πλασματάκι, εσυ, είναι δικό μου και πλέον είμαι μαμά. Υπεύθυνη για εσένα. Σε λάτρευα μέρα με τη μέρα περισσότερο. Τα ματάκια σου ήταν ανοιχτά από την πρώτη στιγμή και το βλέμμα σου εξερευνητικό. Σε αγκάλιαζα, σου μιλούσα, σου τραγουδούσα και σε θήλαζα, Κάθε τρεις ώρες έκλαιγες για γαλατάκι μανούλας.  Είχες πολύ δυνατό κλάμα και έκλαιγες πάντα μακρυά μου. "Η παραπονιάρα του ορόφου" λέγανε οι νοσηλεύτριες. "Κουτσκο γυναικάκι μου" συνήθιζα να σε λέω και η γιαγιά Ευαγγελία και η κυρία Δήμητρα σκάγανε στα γέλια.

Ο μπαμπάς σου και αυτός σαν και εμένα. Τρελαμένο; από τη χαρά του. Κάθε μέρα σε συνήθιζε και σε αγαπούσε περισσότερο. Σε έπαιρνε στην αγκαλιά του και σε κοίμιζε. Την πρώτη φορά που σε είδα στην αγκαλιά του μπαμπά σου έβαλα τα κλάμματα...από ευτυχία...είχα γεμίσει, υπερχειλίσει από ευτυχία!
Την τρίτη μέρα το εξογκωματάκι είχε κιόλας φύγει, τα χαρακτηριστικά σου είχαν ξεσυμπιεστεί και ήσουν ένα πανέμορφο μωρό με μπλε μάτια, χρώμα που διατήρησες και αργότερα, κόντρα στις αντιρρήσεις κάποιων!

Τις τελευταίες δυο μέρες έφυγε η γιαγιά σου και έμεινε μαζί μας ο μπαμπάς σου. Οικογένεια. Υπέροχο πράγμα. Ήμουν πρησμένη, ατημέλητη, ααβαφη, αχτενιστη, αλλά τίποτα δεν με ένοιαζε παρα μόνο εσυ!!!
Ήρθε πολύς κόσμος να σε δεί. Ανάμεσα τους και οι φίλοι των γονιών σου Θεοδώρου, Ξανθή, Μπαγκής-Βασω, Βασω-Τηλέμαχος, Λία-Αλέξης, Ράγιας.

Την τελευταία μέρα στο νοσοκομείο μου επιφύλλασες μια έκπληξη! Μου χαμογέλασες!Τρελάθηκα από τη χαρά μου! Η μπέμπα μου η χαμογελαστή! Ήταν πολύ πρωί, γύρω στις 6.30, θήλασες και χορτάτη όπως ήσουν, χαμογέλασες από ευτυχία. Αργότερα έμαθα ότι αυτα τα γελάκια δεν ήταν συνειδητά, αλλά εκφράσεις αγαλλίασης και ικανοποίησης, όπως μετά από θηλασμό, ή αγκαλίτσες. Και ήσουν πραγματικά ένα πολύ χαμογελαστό μωρό!
 Μας έκαναν κάποια μαθήματα για το πώς να σας αλλάζουμε πάνα και να σας πλένουμε, ήρθε ο μπαμπάς σου και σε δώσαμε στις μαίες με τα ρουχαλάκια εξόδου, που σου είχε πάρει δώρο η θεια- Φωτεινή. Τόσες μέρες εκεί σας είχαν ντυμένα με κάτι άσπρα φορεματάκια τεράστια, που χανόσασταν μέσα τους και εκείνη την μέρα, ήταν η πρώτη φορά που έβαλες κανονικά ρούχα! Ήσουν πανέμορφη!Οπτασία!!! Σε βγάλαμε φωτογραφία και εκεί πάνω στη φωτογράφηση μας έσκασες πάλι ενα χαμόγελο! Ισα -ισα να τρελάνεις τον πατέρα σου. Σε βάλαμε στο πορτ- μπεμπε, αποχαιρετήσαμε την θεία Ελσα και τον ξαδερφό σου, που θα μένανε για ακόμη μια μέρα στο νοσοκομείο και φύγαμε.  Φύγαμε για το σπίτι μας.

Η γέννηση σου

Κυριακή 14 Ιουλίου

Μια μέρα πριν. Η αγωνία ξέχειλη. Ανυπομονώ να σε δω να σε γνωρίσω, να δω πως είσαι. Δεν φοβάμαι καθόλου, ξέρω, έχω μια βαθιά πίστη, πεποίθηση να το πω ότι όλα θα πάνε καλά.Το απόγευμα με τον μπαμπά σου περπατήσαμε πάνω από μια ώρα συζητώντας για την νέα μας ζωή με εσένα. Γύρισα στο σπίτι κατάκοπη και ιδρωμένη. Έκανα ένα καλό ζεστό μπάνιο, ξυρίστηκα, ετοιμάστηκα. Η ώρα είναι πλέον 12. έχω κάτι ψιλοενοχλήσεις στην μέση και χαμηλά στην κοιλιά. Τίποτα όμως το σπουδαίο. Ελέγχω για τελευταία φορά τη βαλίτσα και ο μπαμπάς σου την φορτώνει στο αυτοκίνητο. Είμαστε πλέον στο δρόμο για το ΙΑΣΩ. “Φυγαμε δυο, και θα επιστρέψουμε τρεις” ψέλλισα κάποια στιγμή συγκινημένοι στον μπαμπά σου και ο ίδιος μη μπορώντας να κρύψει και την δική του συγκίνηση, έσκυψε και με φίλησε στοργικά.

Όταν φτάσαμε στο ΙΑΣΩ   ο μπαμπάς έμεινε στην γραμματεία του νοσοκομείου για τα απαραίτητα χαρτιά και εγώ ανέβηκα επάνω για να ξεκινήσω την διαδικασία της πρόκλησης, για να προετοιμαστώ να σε κρατήσω στα χέρια μου. 

Μου πήραν ιστορικό, και μου δώσαμε όλα εκείνα τα φαρμακάκια που είναι απαραίτητα για την πρόκληση της σύσπασης της μήτρας. 

Ο τοκέτος σου ήταν μια πολύ δύσκολη υπόθεση μιας και χρειάστηκαν 14 ολόκληρες ώρες για να έρθεις στον κόσμο.Δίπλα μου ήταν όλη την ώρα οι γιαγιάδες σου Ε. και Γ. που ανησυχούσαν που με έβλεπαν να πονώ. Ταλαιπωρήθηκες και ταλαιπωρήθηκα πολύ μικρούλα μου. Δεν κατέβαινες,,, σφάδαζα από πόνους και οι ώρες περνούσαν μαρτυρικά,,,μετα από πολλές προσπάθειες, πλέον δεν είχα δυνάμεις να σπρώξω άλλο και σε βγάλαμε,,,με το ζόρι, με εμβρυουλκία. 

16.30 μ.μ

Υπέροχη στιγμή! Στιγμή που θα ζούσα ξανά και ξανά! Το πρώτο σου κλάμα,,,,κλαίω και εγώ μαζί σου,,,σε πόνεσα από εκείνο το πρώτο δευτερόλεπτο που σε είδα. τα δάκρυα σου,,,είχες δάκρυα. Σπάνιο για μωρό. Σε βάλανε σε ένα τραπεζάκι δίπλα μου να σε καθαρίσουνε και εσυ είχες γυρίσει το κεφαλάκι σου προς το μέρος μου, με κοιτούσες  και έκλαιγες! Ήσουν τόσο όμορφη!Αφού σε καθαρίσαμε κάπως, σε φέρανε στην αγκαλιά μου, είχα σαστίσει!Σε φίλησα και σε πήρανε να σε πάνε για έλεγχο! Το εντυπωσιακό ήταν που καθώς σε βγάζανε έξω από το δωμάτιο είχες στυλώσει το ανάστημα σου, κρατούσες το κεφαλάκι σου, αν και νεογέννητο και κοιτούσες με περιέργεια γύρω σου. Έξω σε περιμένανε ο μπαμπά σου, οι παππούδες σου και οι γιαγιάδες σου. Σε βάλανε σε ένα πλαστικό καλάθι για να έρθει η νεογνολόγος να σε εξετάσει. Ο μπαμπάς σου ήρθε μέσα να με δει και εσύ έμεινες μόνη με την γιαγια- Ε, μιας και η γιαγια -Γ. πήγε να φροντίσει στην θεία  Ελ. που γέννησε την ίδια μέρα τον ξαδερφούλη σου τον Κωνσταντίνο.

Έκλαιγες γοερά όλη την ώρα που ήσουν εκεί, διηγείται η γιαγιά σου και τα δάκρυα σου πότιζαν την πετσετούλα που ήσουν ξαπλωμένο. Αυτή ήταν εκεί και σκούπιζε με το δάχτυλο της τα δάκρυα σου. Σε πόνεσε και εκείνη πολύ την ίδια μέρα. Λόγω του ότι σε βγάλαμε με εμβρυουλκία, είχες προκεφαλή, ένα  μικρό εξόγκωμα στο κεφαλάκι σου και και τα χαρακτηριστικά σου επειδή πιέστηκες πολύ να βγεις, ήταν λίγο συμπιεσμένα. Παρά ταύτα ήσουν το πιο όμορφο μωρό για μένα , και όσο περνούσαν οι μέρες, καταστόλιαζες και γινόσουν όλο και πιο όμορφη και πιο στρουμπουλή!

Αργότερα σε φέρανε στην αγκαλιά μου για να θηλάσεις για πρώτη φορά. Έπιασες με την πρώτη τη θηλή, σαν να ήξερες να θηλάζεις από πάντα.  Αργότερα αυτή η συνήθεια θα γινότανε η αγαπημένη μας. 

Αφιερωμένο,,,

Ένα μπλογκ αφιερωμενο στην πρωτότοκη κόρη μου Γεωργία-Ιουλίτα. Ένα μπλογκ προέκταση του προσωπικού ημερολογίου μου, που ξεκίνησα να διατηρώ από τη στιγμή που έμαθα ότι είμαι έγκυος. Εδώ λοιπόν θα καταγράφονται καθημερινές στιγμές δικές της, δικές μας, ώστε αργότερα στα 18α γενέθλια της κορούλας μου να έχει την ευχέρεια να διαβάσει και να (ανα) γνωρίσει τον εαυτό της από την αρχή.

Για σένα λοιπόν, Γιουλίτα μου...