Μια σχέση με τα όλα της!

Ο ερχομός του αδερφούλη σου σε γέμισε με ποικίλα συναισθήματα και σου πυροδότησε διάφορες συμπεριφορές. Βέβαια, για να είμαι αληθής όχι μόνο εσένα  αλλά και εμένα, που προσπαθώ, ματαίως πολλές φορές, να βρω ισορροπίες. Από τη μια ο μπεμπούλης μας που ήρθε και φροντίζει να κάνει την παρουσία του αισθητή με πολύ κλάμα, εκνευρισμό και ατελείωτες ώρες αγκαλιάς και θηλασμού και από την άλλη εσύ που από την μια μέρα στην άλλη είδες το ενδιαφέρον μας , το δικό μου περισσότερο, να μετατοπίζεται στο νέο μέλος της οικογένειας.  Δείχνεις να αγαπάς και να σε ενθουσιάζει ο μικρούλης αδερφούλης σου και κάθε πρωί που ξυπνάς  πρώτο σου μέλημα είναι να έρθεις μέσα στο παιδικό που εχω μεταφερθεί με το μωρό για να του κάνεις χαρούλες. Τρελαίνομαι να σε ακούω:

-«Που είναι το παιδί μου;Αγάπη μου!Είσσαι πολύ όμοφος!Ήθε η αδεφούλα σου Νικολιάκη φασσολιάκη! Ειναι πολύ χαϊτωμένος μανουλίτσα» λες με ενθουσιασμό και αγγίζεις με προσοχή τα χεράκια και τα ποδαράκια του μωρού που σε κοιτάει με έκπληξη.

Πολλές φορές του μιλάς, του δείχνεις τα παιχνίδια σου και του τα βάζεις στα χεράκια. Γελάω πολύ όταν του εξηγείς τι βλέπεις στα παιδικά στην τηλεόραση ή όταν του δίνεις φουντούνια και σταφίδες να φάει.

Μια μέρα τον τραβούσες σχεδόν από το χέρι και του έλεγες:

-«έλα Νικολιάκη! Έλα κοντά μου να πάμε μέσσσα κεβατοκάμαϊα να κάνουμε κωλομπούντεςςς»

«Είσσσαι τόοσο μαλακόςς! Μου αρέσει πολύ αυτός ο μπέμπης!»

«Αγού! Πες αγού μπεμπούλη μου!» και εκπαιδευτική…

Μου ζητάς  πολλές φορές να τον πάρεις αγκαλιά και συνέχεια του φιλάς τα χεράκια, τα ποδαράκια και το κεφαλάκι του.

Δυστυχώς, δεν είναι όλες οι ώρες βουτηγμένες στο μέλι….Πολλές φορές όταν επιζητάς την αποκλειστικότητα μας σκαρφίζεσαι διάφορα κόλπα για να τραβήξεις την προσοχή μας ή ακόμη χειρότερα σε ενοχλεί το κλάμα του μωρού και τότε αρχίζετε μια ωραιότατη χορωδία κλάματος τα δυο σας!

Αυτό που κάνεις συνέχεια όταν με βλέπεις με το μωρό αγκαλιά: «Αχ! Έπεσσσα μανουλίτσα. Έλα πάρεις αγκαλιά. Πονάει το χεϊάκι μου…(ποδαράκι μου….κεφαλάκι μου….κοκ)»

Ή «Άσε το μωιό στη κούνια! Όχι αγκαλιά! Κάτω! Πάμε μέσσα να παίκχιουμε μανούλα!»

Βέβαια, δεν λείπουν οι επιπλήξεις σου στο μωρό «Σσταμάτα Γκίνη!Με κούφανεςς!»

Και φυσικά πάντα,  μα πάντα μόλις τον ακούσεις να κλαίει, κλείνεις με τα δαχτυλάκια σου τα αυτιά σου. Καμία ανοχή!