Στιγμές

Το στόμα σου δεν σταματα να μιλάει όλη μερα και δεν είναι ότι μιλάς, αλλά ο τρόπος που τα λες πολλές φορές(ναζιάρικα) και  αυτά που λες που προκαλούν σε όλους έκπληξη. Είναι δύσκολο να απαριθμήσω και να διατυπώσω κάτι συγκεκριμένο, γιατί είναι πολλά και διάφορα, απ’όπου φαίνεται η συνδυαστική σου σκέψη , η μνήμη σου και η κριτική σου ικανότητα.

Θα πω μόνο κάποια που μου’ρχονται στο μυαλό τώρα:

-         

«Μαμά να σου πω κάτι;», «ναι, κοπέλα μου», « μήπως να πιω και εγώ γάλια από το βυζάκι σου, ;», «αν το θέλεις τόσο, έλα να πιεις», «εντάτσει, άνοιτσε το καπάκι, να βγει το γάλια σου»

Σου λέω το παραμυθι του Πήτερ Παν, όταν «μανουλίτσα!το βηκα! Το βηκα σι λιέω!», «τι μωρό μου» , «σιελω κι εγω να μποϊω να πετάτσω πχιλά στον ουιανό», «και που θα πήγαινες αν πετούσες;», «σστο τουφοχωιό*μαζι με τη τουφίτα»

*στρουμφοχωριό

-          Η γιαγια- βαβαλία έχει βάλει τραπέζι και εγώ γραφώ μια εργασία στον υπολογιστή. Εσύ προσπαθείς να με πείσεις να ερθω να φάω τα μακαρόνια. « Μανουλίτσα, έλα να φας τα μαμαϊονια σου», «σε λίγο μπουμπου μου», «όχι σε λίγο, τώϊα!θα κυώσουν !», «δεν αργώ βρε ζουζούνι», «έλα να φας τα μαμαϊονια σου βιεεεε!πως μιγαλώσεις  εσύ;;;»

-          

          Πάμε με τον μπαμπά σου στο χωριό και στο δρόμο κλασικά σχολιάζεις ό, τι βλέπεις έξω. « Μπαμπούλη, κοίτα τι ωιαία αμπελάκια! Τι ωιαίες γιογιακινιές! Μεγαλια ντεντα!μεγάλια πίτια!Ωιαίο βαβάκι!Α!καλιαμπόκια!καλιαμπόκια»  Και το τρελό είναι ότι πράγματι ήταν καλαμπόκια!!!!τα αναγνώρισες...

-          Περνάς μια φάση  του «θέλω». Ο,τι βλέπεις το θέλεις. «Μπαμπούλη, σιέλω μπιέ αλογάκι», «ο,τι θέλει η πριγκηπέσσα μου», «α!τσέχασα, τσέχασα! Σιέλω ένα κοάλια!», «κοάλα θα σου παρω τότε!», «όχι! Όχι! Σιέλω και τα δυο τελικά!Σε παακαλιωωώ»

-          Βλέπεις ένα μικρό γατάκι στο δρόμο. « Αχ τι γυκούλιιι! Που είναι η μαμά σου και ο  μπαμπά σου μικιό γατακι;;χάσικες;; έλα κοντά μας!» «είδες  τι μικρό που είναι Γωγούλα μου;», «Ναιιι!Τώια γεννήθηκε!γι ατό είναι μικιούλι!Σαν τον αζεφουλη μου!»

-           "Γιαγιά βαβαλία σιελω να γίνω κι εγώ μεγάλη κοπέλια, σσαν τη μαμά μου!να κάνω καλιά τα χαζά τα μαμουζακια με τα καούμπαλια το κεφάι τους και να λένε -ειμαι καλια ειμαι καλια!"

"" Μανούλα εγώ έχω ζυο γονείς. Ένα τη μαμα-Σόφη και ζύο το μπαμπά - Βασίλη."

Βάζω λάστιχο να ποτίσω και στη μέση του δρόμου σχηματίζεται ρυάκι. Οταν σε βλέπω πάς και ξαπλώνεις μπρούμυτα πάνω στο νερό και κουνάς χέρια και πόδια. Σε βλέπω και φρικάρω."Γωγώ τι κάνεις εκεί κοπέλα μου???Σήκω γρήγορα!"

"Μανουλίτσα κοίτα, κολυμπάω σαν πχιαάκι".,,και κάνεις να πίεις νερό."Γωγώ μη!ειναι βρώμικο" και έρχομαι να σε σηκώσω, όταν μου λες " Μανούλα άσιε με!Πίνω νεϊό απο το ποτάμι, όπως τα ζωάκια σστο ζάσσος!"

δΕνδεικτικά....αυτά!Πρέπει να γράψω και για τον αδερφούλη σου.....