Ένας μήνας πριν να κλείσεις τον πρώτο σου χρόνο. Μπουσουλάς, "οργώνοντας' όλο το σπίτι, που και που σταματάς, πιάνεσαι από κάποιο έπιπλο και σηκώνεσαι όρθια. Δεν σταματάς καθόλου, να μιλάς, να παίζεις με τις μπάλες σου, να μπουσουλάς, να ανοίγεις ντουλάπια , να βγαίνεις στη βεράντα, να μεταφέρεις πράγματα από δωμάτιο σε δωμάτιο, λες και κάποιος σε έβαλε να τακτοποιήσεις το σπίτι και όλα αυτά κάτω από το άγρυπνο μάτι μου, δίχως όμως κιόλας να σε περιορίζω. σε αφήνω να νομίζεις ότι είσαι ανεξέλεγκτη. Διασκεδάζω με αυτή την αίσθηση ελευθερίας που νομίζεις ότι έχεις, και σε κάνει να δοκιμάζεις ότι βρεθεί μπροστά σου. Κάποια στιγμή πέφτω και εγώ χάμω και αρχίζω να παίζω μαζί σου. Πλέον ξέρεις να μου πετάς την μπάλα και περιμένεις να σου την πετάξω και εγώ, αλλά δεν διασκεδάζεις το ίδιο όπως παλιότερα με αυτό το παιχνίδι, το βαρέθηκες μάλλον. Ξετρελαίνεσαι όμως να κυνηγάς την μπάλα για να την κλοτσήσεις. Σου αρέσει να βάζεις το χεράκι σου σε ένα μπολ με νερό και σιγά σιγά να προσθέτεις κι άλλα πράγματα μέσα. Καταλαβαίνεις όταν σε ρωτάω που είναι τα χέρια σου, τα κοιτάς, όταν σε ρωτάω που είναι τα παπούτσια σου, λες και εσυ "παπα" και τα πιάνεις και μου τα δίνεις. Όταν πεινάς φωνάζεις "νιανια" και "μαμαμαμαμα". Μήνυμα ελήφθη. Βαριέσαι να κάνεις "γεια σου" όταν σου το ζητάμε, το έκανες παλιότερα πολύ και τώρα το κάνεις μόνο στον πατέρα σου , στους παππούδες σου και στα πουλάκια που πετάνε. Στέλνεις όμως φιλάκια, και δίνεις φιλάκια στο μάγουλο και στο στόμα (σε εμένα και στο μπαμπα μόνο στο στόμα). Κάνεις με φιλάκι με ήχο σουφρώνοντας τα χειλάκια σου και αυτό πολύ σε διασκεδάζει.Φωνάζεις "άντε γεια " και "άϊντε".
Το δαχτυλάκι συνεχίζεις να το προτάσεις δείχνοντας μας κάθε φορά τι θέλεις ή τι σου κάνει εντύπωση και εμείς δεν σταματούμε να σου μιλάμε και να σου εξηγούμε. Παίρνεις τα κοκαλάκια σου και τα τοποθετείς στα μαλλιά σου, εγώ στα βάζω, εσύ τα βγάζεις. Το ίδιο και με την βούρτσα. Με την οδοντόβουρτσα έχεις φάει κόλλημα επίσης, όπου μιμείσαι τις κινήσεις που κάνουμε εμείς. Φρουφρουδάκι μου...
Κάνεις τσακνιπιές προσπαθώντας να κάνεις ματάκια, γυρίζοντας το κεφάλι σου στο πλάι και μετά ξαφνικά προς το μέρος μας χάσκοντας στα γέλια, βγάζοντας μας την γλωσσίτσα σου.
Όταν ξυπνάς πρώτη, έρχεσαι και μας βάζεις το δαχτυλάκι σου στα μάτια μας, ζουλώντας τα για να τα ανοίξουμε. Σου αρέσει επίσης να βάζεις το δαχτυλάκι σου και στο στόμα μας, παίζοντας με τη γλώσσα μας και τα δόντια μας.
Όταν δεν θες να φας άλλο κουνάς δεξιά-αριστερά το κεφάλι σου χαμογελώντας, '''όχι άλλο μπατσαλούνι μου;" και συνεχίζεις να κουνάς το κεφάλι σου καμαρωτή. Κάνω "λαλαα" και προσπαθείς να με μιμηθείς πλαταγίζοντας και εσυ την γλωσσίτσα σου.
Τρελαίνεσαι να παίζουμε "πάει λαγός/μυρμηγκάκι να πιει νερό" και να σου γαργαλάω το λαιμουδάκι και την κοιλίτσα. Ή να κάνω τον σκύλο που πεινάει και θέλει να φάει λίγο χεράκι, ποδαράκι, κοιλίτσα. Ξεκαρδίζεσαι και το γέλιο σου χαϊδεύει την ψυχή μου. Έχει πολύ πλάκα όταν ανεβαίνεις στο κουνιστό αλογάκι και κουνάς το σώμα σου πέρα δώθε για να πας πιο γρήγορα. Το ίδιο κάνεις και στο ποδηλατάκι σου, στο οποίο πλέον πατάς στα στηρίγματα και σηκώνεσαι όρθια. Ακούς ζουζούνια και χορεύεις. Κουνάς το σωματάκι σου και τα χεράκια σου δεξιά αριστερά και ολόκληρο το κορμάκι σου λικνίζεται στο ρυθμό του "ακαντου". Περνάς τα βραχιόλια μου στα μικροσκοπικά, παχουλά χεράκια σου, και ας σκαλώνουν μερικές φορές στον αντίχειρα σου,εγω σε βοηθώ και ύστερα με περισσή ικανοποίηση αρχίζεις να τα κουνάς στον ρυθμό "ντρουμου ντρουμου ντρουμου ντρουμου ντρουμου ντουμ!"
Τρως με μεγάααλη ευχαρίστηση και όρεξη βερίκοκα και ντομάτες.
Θες να δοκιμάσεις όοο,τι μας βλέπεις να τρώμε και εμείς δεν κάνουμε πίσω. Από παγωτό και μπύρα, μέχρι γαύρο και καφέ.Ίσα-ισα βέβαια στα χειλάκια σου για να σου φύγει η ιδέα και η τσατίλα που έχεις όταν θέλεις κάτι πολύ και δεν σου το δίνουμε.
Είναι κι αλλά μικρά και μεγάλα, που δεν αποτυπώνονται σε ένα ιντερνετικό χαρτί. Είναι όλα αυτά τα καθημερινά που στοιχειοθετούν το χαρακτήρα σου και που είναι δυναμικά και διαδραστικά και αλλάζουν μέρα με τη μέρα.
Ένα είναι το σίγουρο, ότι είσαι το φρουφρουδάκι μου το σγουρομάλλικο και ό,τι και αν κάνεις φαντάζει στα μάτια της μαμάς σπουδαίο και μεγαλειώδες.
Το δαχτυλάκι συνεχίζεις να το προτάσεις δείχνοντας μας κάθε φορά τι θέλεις ή τι σου κάνει εντύπωση και εμείς δεν σταματούμε να σου μιλάμε και να σου εξηγούμε. Παίρνεις τα κοκαλάκια σου και τα τοποθετείς στα μαλλιά σου, εγώ στα βάζω, εσύ τα βγάζεις. Το ίδιο και με την βούρτσα. Με την οδοντόβουρτσα έχεις φάει κόλλημα επίσης, όπου μιμείσαι τις κινήσεις που κάνουμε εμείς. Φρουφρουδάκι μου...
Κάνεις τσακνιπιές προσπαθώντας να κάνεις ματάκια, γυρίζοντας το κεφάλι σου στο πλάι και μετά ξαφνικά προς το μέρος μας χάσκοντας στα γέλια, βγάζοντας μας την γλωσσίτσα σου.
Όταν ξυπνάς πρώτη, έρχεσαι και μας βάζεις το δαχτυλάκι σου στα μάτια μας, ζουλώντας τα για να τα ανοίξουμε. Σου αρέσει επίσης να βάζεις το δαχτυλάκι σου και στο στόμα μας, παίζοντας με τη γλώσσα μας και τα δόντια μας.
Όταν δεν θες να φας άλλο κουνάς δεξιά-αριστερά το κεφάλι σου χαμογελώντας, '''όχι άλλο μπατσαλούνι μου;" και συνεχίζεις να κουνάς το κεφάλι σου καμαρωτή. Κάνω "λαλαα" και προσπαθείς να με μιμηθείς πλαταγίζοντας και εσυ την γλωσσίτσα σου.
Τρελαίνεσαι να παίζουμε "πάει λαγός/μυρμηγκάκι να πιει νερό" και να σου γαργαλάω το λαιμουδάκι και την κοιλίτσα. Ή να κάνω τον σκύλο που πεινάει και θέλει να φάει λίγο χεράκι, ποδαράκι, κοιλίτσα. Ξεκαρδίζεσαι και το γέλιο σου χαϊδεύει την ψυχή μου. Έχει πολύ πλάκα όταν ανεβαίνεις στο κουνιστό αλογάκι και κουνάς το σώμα σου πέρα δώθε για να πας πιο γρήγορα. Το ίδιο κάνεις και στο ποδηλατάκι σου, στο οποίο πλέον πατάς στα στηρίγματα και σηκώνεσαι όρθια. Ακούς ζουζούνια και χορεύεις. Κουνάς το σωματάκι σου και τα χεράκια σου δεξιά αριστερά και ολόκληρο το κορμάκι σου λικνίζεται στο ρυθμό του "ακαντου". Περνάς τα βραχιόλια μου στα μικροσκοπικά, παχουλά χεράκια σου, και ας σκαλώνουν μερικές φορές στον αντίχειρα σου,εγω σε βοηθώ και ύστερα με περισσή ικανοποίηση αρχίζεις να τα κουνάς στον ρυθμό "ντρουμου ντρουμου ντρουμου ντρουμου ντρουμου ντουμ!"
Τρως με μεγάααλη ευχαρίστηση και όρεξη βερίκοκα και ντομάτες.
Θες να δοκιμάσεις όοο,τι μας βλέπεις να τρώμε και εμείς δεν κάνουμε πίσω. Από παγωτό και μπύρα, μέχρι γαύρο και καφέ.Ίσα-ισα βέβαια στα χειλάκια σου για να σου φύγει η ιδέα και η τσατίλα που έχεις όταν θέλεις κάτι πολύ και δεν σου το δίνουμε.
Είναι κι αλλά μικρά και μεγάλα, που δεν αποτυπώνονται σε ένα ιντερνετικό χαρτί. Είναι όλα αυτά τα καθημερινά που στοιχειοθετούν το χαρακτήρα σου και που είναι δυναμικά και διαδραστικά και αλλάζουν μέρα με τη μέρα.
Ένα είναι το σίγουρο, ότι είσαι το φρουφρουδάκι μου το σγουρομάλλικο και ό,τι και αν κάνεις φαντάζει στα μάτια της μαμάς σπουδαίο και μεγαλειώδες.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου