Μια αγκαλιά γεμάτη με λουλούδια...
τα δικά μου λουλούδια.
που έσπειρα, φρόντισα και φροντίζω να μεγαλώσουν,
μια αγκαλιά χαμόγελα,
και καθρεφτίζουν το δικό μου χαμόγελο,
και χαμογελά η πλάση γύρω μου,
και τίποτα άλλο δεν θέλω,
παρά να μην χαθούν,
γιατί τι περισσότερο θέλησε ποτέ μια μάνα
με τα χεράκια των παιδιών της μέσα στα δικά της,
σαν χήνα που αγκαλιάζει με τις φτερούγες της τα χηνόπουλα της.
Και σαν τα κοιτώ, ήλιοι που φωτίζουν τη μέρα μου
τι κι αν έχει συννεφιά
εγώ συνέχεια καλημερίζω την αγάπη
γιατί η αγάπη φτιάχνεται από το Γω και από το Νι
από το κό και από το γώ, έχει και λα
δύο καρδιές ενωμένες για πάντα
ναι οι δικές σας
Γωγώ + Νικόλα!
Και επειδή η μαμά δεν ξεχωρίζει...
http://nicolasmou.blogspot.gr/

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου