Φυσική ευγένεια

"Μάμυ!πάμε έτσω τη βεϊαντα να βαλιουμε λάτιχο να ποτίσσουμε τα λουλουζάκια που ζιπσσσάνε σιε παϊακαλιώ"

"Μανούλα σιέλω τα μογύβια μου να γωγωφίσω.
-ορίστε μωρό μου.
- Ααααα ευχαϊστώ πάαα πολύ

"Γωγούλα πέταξες το κύπελό σου κάτω και γέμισες τον τόπο νερο!
- Συνώμη μανουλίτσα. Συνώμη."

"αχ τι πολλά λεφτα που έχεις Γωγουλίνι μου! Θα μου δώσεις και εμένα λίγα;
- Ναι, σου ζίνω. Οϊστε!"

"Λιιιπόν!Έχω το ποτοφόλι μου, το καπέλιο μου, τα πεζιλάκια μου να βάλιω και να φύγουμε!"


Νιώθω υπερήφανη που αυτές οι λεξούλες ευγενείας έχουν παρεισφρήσει στο λεξιλόγιο σου όχι κατόπιν υποδείξεως μας, αλλά από δική σου πρωτοβουλία, κατόπιν μίμησης της δικής μας συμπεριφοράς όταν σου μιλάμε. Άλλωστε αυτό δεν κάνουν τα παιδιά;;; Μιμούνται. Και ποιούς πιο πολύ; Τους γονείς τους.
Γι αυτό θέλει πολύ προσοχή η επικοινωνία μας μαζί σας. Να είναι άρτια, συνεχής, εκπαιδευτική, πασπαλισμένη με μπόλικα φιλιά και αγκαλιές!