2 μηνών μπέμπα

Στους δυο μήνες σε πήρα και ταξιδέψαμε στην Αθήνα. Για επαγγελματικούς λόγους έπρεπε να είμαι εκεί δυο μέρες. μαζί και η γιαγια σου βαγγελώ, ο μπαμπούλης σου μας φόρτωσε και μας πήγε στην Αθήνα, στον θείο σου Ηλία. Την ίδια μέρα επέστρεψε. τα έκανε κάτι τέτοια, Αθήνα πήγαινε-έλα αυθημερόν. Η δουλειά μου πλήρωνε ξενοδοχείο. Τη μέρα μέναμε στο ξενοδοχείο κοντά στην ιατρική σχολή για να πηγαινοέρχομαι να σε θηλάζω και το βράδυ κοιμόμασταν στον θείο σου. ταλαιπωρήθηκες νινάκι μου, αλλά έπρεπε να το κάνω. Εκείνο το μήνα, είπα να ξεκινήσω, και τη σχολή. ήταν ένα διάστημα πολύ ψυχοφθόρο και για τις δυο μας. Εγώ να πηγαινοέρχομαι πανεπιστημιακό- Γιάννουλη κάθε δυο-τρεις ώρες να σε θηλάσω, να βγάζω γάλα με το θήλαστρο τα απογεύματα και τα πρωινά, εσένα να σου λείπει η μαμα σου, να μην παίρνεις το γαλάτακι που θα έπρεπε από το μπουκάλι και όλα να πηγαίνουν πίσω. έπερε να διαλέξω ή τη σχολή ή εσένα. Η απόφαση εύκολη. Εσένα ασυζητητί! Εκεινο το μήνα μου χαμογέλασες για πρωτη φορά συνειδητά!Είχα έρθει από το νοσοκομείο να σε θηλάσω και με το που με είδες μου χαμογέλασες  και μου έκανες παραπονάκι. Πανέξυπνο μωρό! Τα αγού, γκο, γο ήταν στο καθημερινό σου ρεπερτόριο! Τα χαμογελάκια σου επίσης,  από τοτε πύκνωναν κάτι που έκανε και τον παππού σου τον Γιώργο να σε αποκαλεί "γελούμενη".
Γελούμενη μου να χαμογελάς πάντα λοιπόν!!