Τα πρώτα σου καρναβάλια

Πέρυσι στις απόκριες κοιτούσα παιδάκια ντυμένα καρναβαλάκια και ανυπομονούσα να έρθει η στιγμή που θα ντύσω και εγώ το δικό μου καρναβαλάκι.  Φέτος, τη στολή την διάλεξε ο παππούς Γιώργος, και επέλεξε να σε ντύσουμε Μικρή Χιονάτη. Η στολή ήταν φανταστική, πολύχρωμη με βελούδινα πέτα και τούλια με λουλουδάκια και μπέρτα. Στο κεφαλάκι φορούσες μια στέκα κόκκινη με ένα τεράστιο φιόγκο. Αν και για 2 ετών η στολή, σου έκανε ίσα-ίσα. Σου την φόρεσα και πήγαμε Τύρναβο. Ήσουν πανέμορφη. Σταματήσαμε στην πλατεία, όπου ήταν ο παππούς σου με την παρέα του. Όλοι σε καμαρώνανε και σχολιάζανε πόσο ανεπτυγμένο και όμορφο μωράκι που είσαι. Ο παππούς σε είχε στην αγκαλιά του και σου τραγουδούσε, με εσένα να κουνας τα χεράκια σου πάνω κατω και όλο ρωτούσε τους φίλους του "είδατε τι ωραία εγγονούλα που έχω;"Εσύ ήσουν πολύ ευδιάθετη, χαμογελούσες συνέχεια και άπλωνες τα χεράκι σου στον καθένα που σου μιλούσε. Μετά πήγαμε στο σπίτι, όπου μας περίμενε η γιαγιά Βαγγελιώ να φάμε. Έφαγες το μεσημεριανό σου και κοιμήθηκες. Το απόγευμα πήγαμε στους άλλους παππούδες στη Λάρισα. Ξετρελάθηκαν που σε είδανε ντυμένη. Σε παίξαμε, σε χαρήκαμε και αργότερα που βράδιασε πριν επιστρέψουμε στο σπιτακι μας, κάναμε μια βόλτα με το αυτοκίνητο στην πόλη.
Σε κρατούσα στην αγκαλιά μου και κοιτούσες έξω από το παράθυρο.  Ταταταααααα, νταντανταααα μονολογούσες συνέχεια και εγώ έκανα πως συμφωνούσα μαζί σου.
Γυρίσαμε σπίτι , σου έβαλα τα πυζαμάκια σου , ήπιες το γαλατάκι σου, άρπαξες το "νάνι" σου και έκλεισες τα γλυκά σου ματάκια.

Καληνύχτα ομορφιά μου.
Οι προσευχές μου σε συνοδεύουνε.
Οι μεγαλύτερες χαρές της ζωής σε περιμένουνε.