Νήπια vol2

Α.  -Πως τα πάει η Γωγώ; Εχει προσαρμοστεί, πως την βλέπετε Κυρία Ε.?
- Για τη Γωγώ μιλάμε.Είναι φοβερή! Κοινωνική, υπάκουη, συμμετέχει σε όλα και με το παραπάνω.
- Α, αυτο είναι πολύ ευχάριστο!
- Ναι, ναι πολύ καλή! Και μιλάει πολύυυ!
- χαχαχχαχ, ναι μιλάει πολύ, έτσι είναι όλη την ώρα.

Kάθε φορά που έρχομαι να σε παραλάβω είσαι η μόνη που ακούγεσαι μέχρι έξω. Πολύ χαίρομαι που το σχολείο αποτελεί μέσο έκφρασης και αισθάνεσαι άνετα να μιλάς και να λες αυτό που θες.

Β.  Μου φαίνεται ότι μεγάλωσες απότομα. Είσαι πιο δυνατή, πιο ώριμη και δείχνεις να έχεις τον έλεγχο της μικρής (σε ηλικία) ζωής σου.  Ξυπνάς το πρωί, μου παραγγέλνεις πρωινό για το σχολείο, συνήθως αυγά μάτια και αυγοφέτες, διαλέγεις τα ρούχα σου και ετοιμάζεσαι μόνη σου.
- Μανούλα μου γλυκή (αυτό το γλυκή με πεθαίνει) το σχολείο μου φέτος είναι καταπληκτικό! Μου αρέσει πάρα μα πάρα πολύ. πάιζω και με τα κορίτσαι και με τα αγόρια. έχω όλη την τάξη φίλους. και η κυρίες μου είναι πολύ καλές. Χθες την κυρία Ο. την είπα ότι την αγαπώ.

Πόσο ικανοποίηση νιώθω ακούγοντας αυτά τα λόγια. Περνάς ένα σημαντικό κομμάτι της ημέρας σου εκεί και αν μη τι άλλο πρέπει να σου δημιουργεί ευχάριστα συναισθήματα.

Γ. Περιμένω με τις άλλες μαμάδες να σχολάσετε να σε παραλάβω, όταν βγαίνει η κυρία σου με ένα πουκάμισο στα χέρια και  ζητά όσες μαμάδες θέλουμε να φτιάξουμε κ εμείς ένα στα μέτρα σας για να μη λερώνετε τα ρούχα σας.
---   Ααα εξαιρετική ιδέα, εμείς θα την κάνουμε σίγουρα, αναφώνησα εγώ
--- Μα η Γωγώ μου έδωσε την ιδέα, και είπε μάλιστα "κυρία έτσι όπως πάμε δεν θα μου μείνει μπλούζα για μπλούζα", γύρισε κ μου λέει η δασκάλα σου.
--- Μπραβο ρε Γωγάρα, επικρότησε μια μαμα.

Μου έκανε μεγάλη έκπληξη, διότι εσύ κυκλοφορείς μουτζουρωμένη συνήθως και δείχνεις κ να μη σε νοιάζει.
Με εντυπωσιάζεις μικρή!

Δ. Δεν έχω στείλει τον Νικόλα στο σχολείο, οπότε είναι θέμα χρόνου να γκρεμίσει το σπίτι με τις αταξίες του. Αφού ταΐζω κ το μωρό, τους παίρνω έξω για βόλτα.  Και κει μου έρχεται ιδέα να περάσουμε από το σχολείο σου.
Και έχετε διάλειμμα. Έρχεσαι κατευθείαν, ουρλιάζοντας στα κάγκελα "Μαμά, Νικόλα, Γιώργοοοοο"
-- Παιδιάαααα ελάτε γρήγορα να σας δείξω τον μπέμπη μας!

Όλο το νηπιαγωγείο έχει μαζευτεί στα κάγκελα, ακόμα κ ένα κοριτσάκι που παίζει αμέριμνο λίγο πιο πέρα, πας και το τραβάς από το χέρι να έρθει σώνει και ντε να δει τον μπέμπη. Και τότε φωνάζεις :
-- Παιδιά πάμε όλοι μαζι, Γιώ-ργο!Γιώ-ργο!Γιώ-ργο!
 Ένα ολόκληρο νηπιαγωγείο σκαρφαλωμένο στα κάγκελα να φωνάζει Γιώργο
 Και μετά τους ζητάς να σταματήσουν και να αρχίσουν να φωνάζουν Νικόλα! Και όλα άρχισαν να φωνάζουν Νι-κόλα!Νι-κόλα!Νι-κόλα!

Κούκλα μου ! Πόσο χάρηκες που μας είδες!