26 μηνών. Πλέον έχεις αρχίσει και συνηθίζεις τον αδερφό σου. παιζεις μαζί του, του δινεις παιχνίδια σου, βεβαια όχι τα αγαπημενα σου, τον αγκαλιάζεις και τον φιλάς και επιζητείς την παρέα του. Αυτός πάλι όταν σε βλέπει, ξετρελαίνεται από τη χαρά του, χαμογελάει και δεν παίρνει το βλέμμα του απο πάνω σου.
Μαζί περνάμε ποσοτικό και ποιοτικό χρόνο. Παίζουμε κυρίως παιχνίδια παντομίμας που εσύ ορίζεις τους ρόλους και εγω ακολουθω. Παίζουμε με τα τουβλάκια σου, ζωγραφίζουμε και μαθαίνουμε! Ναι, μαθαίνουμε πολλά πράγματα. Mαθαίνουμε αγγλικά, τις μέρες της εβδομάδας, τις εποχές και τι κάνει η κάθε μια, για τις χώρες, επαγγέλματα κ τι κάνει το κάθε ενα, να μετρας, την αλφαβήτα.
Εχει πολύ πλάκα και καμαρώνω να σε ακούω να μου απαντάς με απόλυτη φυσικότητα όταν σε ρωτάω διάφορα πραγματάκια που έχουμε μάθει.
" τα παιζακια στην αλάκα είναι οι εκιμώοι κ το πιτακι τους ειναι το ιγκου!Το ήξεες ατό γατακι μου καλιό;;;"λες στη γατούλα σου ενώ παίζεις.
ή
όταν σε ρωτάω πως λέγεται η χώρα που εχει μαύρα παιδάκια , που ειναι φτωχούλικα αλλά πολύ αγαπημένα μεταξύ τους;- "Αισιποιϊα"
ή
πως λέγεται ο πύργος στην γαλλία -"άφελ"
ή
πως λέγονται τα σπίτια στην αιγυπτο-"πυγιαμίζες"
ή
πως λεγεται αυτός που φτιάχνει τα χαλασμένα δοντακια "οζοντίατος"
ή
διάφορα άλλα επαγγέλματα που ξέρεις να ξεχωρίζεις όπως ο δασκαλος, ο πιλότος, ο γιατρός, ο φαρμακοποιός, ο μανάβης, ο γεωργός, ο κρεοπώλης.
Μ'αρέσει να ξέρεις ότι τα πάντα γύρω σου έχουν όνομα και ιδιαίτερο νόημα και σκοπό. Μπορώ να αφιερώνω ώρες, δεν με κουράζει , ούτε το βρίσκω βαρετό ή ανούσιο. Θεωρώ ότι σου ανοίγει κάθε φορά και ένα παραθυράκι στην προσπάθεια σου να κατανοήσεις αυτόν τον κόσμο, που τόσο μεγάλος και περίπλοκος μπορεί να σου φαντάζει. Άλλωστε πάντα υποστήριζα, ότι η καλύτερη δασκάλα είναι η μαμά!
Πρόσφατα σε συγγενικό σπίτι και ενώ μιλάμε για το ψοφόκρυο που έχει έξω, Νοέμβρη μήνα, παιδάκι 5 ετών δηλώνει στη μαμά του "μαμά έχουμε χειμώνα τώρα, γι αυτό κάνει κρύο;;" κι πετάγεσαι εσύ και λες "όχι ζεν έχουμε χειμώνα, ζεν εχει χιόνι έτσω. έχουμε φινόπωγιο κ πέφτουν τα φυλλα πάνω στα αυτοντίντητα για να ξεκουιαστούν τα καημένα τα ζεντάκια"....
Η μαμά του 5χρονου, αν κ εντυπωσιάστηκε για την άμεση κ εύστοχη τοποθέτηση σου, θεώρησε άσκοπο (!!) να σου μαθαίνω τόσες πληροφορίες, τόσο νωρίς, διότι ούτως ή άλλως θα τα μάθεις στο νηπιαγωγείο, όπως ο δικός της γιος. Και της απαντώ "μα, δεν βλέπω να τα μαθαίνουν ούτε κ εκεί!"
Μαζί περνάμε ποσοτικό και ποιοτικό χρόνο. Παίζουμε κυρίως παιχνίδια παντομίμας που εσύ ορίζεις τους ρόλους και εγω ακολουθω. Παίζουμε με τα τουβλάκια σου, ζωγραφίζουμε και μαθαίνουμε! Ναι, μαθαίνουμε πολλά πράγματα. Mαθαίνουμε αγγλικά, τις μέρες της εβδομάδας, τις εποχές και τι κάνει η κάθε μια, για τις χώρες, επαγγέλματα κ τι κάνει το κάθε ενα, να μετρας, την αλφαβήτα.
Εχει πολύ πλάκα και καμαρώνω να σε ακούω να μου απαντάς με απόλυτη φυσικότητα όταν σε ρωτάω διάφορα πραγματάκια που έχουμε μάθει.
" τα παιζακια στην αλάκα είναι οι εκιμώοι κ το πιτακι τους ειναι το ιγκου!Το ήξεες ατό γατακι μου καλιό;;;"λες στη γατούλα σου ενώ παίζεις.
ή
όταν σε ρωτάω πως λέγεται η χώρα που εχει μαύρα παιδάκια , που ειναι φτωχούλικα αλλά πολύ αγαπημένα μεταξύ τους;- "Αισιποιϊα"
ή
πως λέγεται ο πύργος στην γαλλία -"άφελ"
ή
πως λέγονται τα σπίτια στην αιγυπτο-"πυγιαμίζες"
ή
πως λεγεται αυτός που φτιάχνει τα χαλασμένα δοντακια "οζοντίατος"
ή
διάφορα άλλα επαγγέλματα που ξέρεις να ξεχωρίζεις όπως ο δασκαλος, ο πιλότος, ο γιατρός, ο φαρμακοποιός, ο μανάβης, ο γεωργός, ο κρεοπώλης.
Μ'αρέσει να ξέρεις ότι τα πάντα γύρω σου έχουν όνομα και ιδιαίτερο νόημα και σκοπό. Μπορώ να αφιερώνω ώρες, δεν με κουράζει , ούτε το βρίσκω βαρετό ή ανούσιο. Θεωρώ ότι σου ανοίγει κάθε φορά και ένα παραθυράκι στην προσπάθεια σου να κατανοήσεις αυτόν τον κόσμο, που τόσο μεγάλος και περίπλοκος μπορεί να σου φαντάζει. Άλλωστε πάντα υποστήριζα, ότι η καλύτερη δασκάλα είναι η μαμά!
Πρόσφατα σε συγγενικό σπίτι και ενώ μιλάμε για το ψοφόκρυο που έχει έξω, Νοέμβρη μήνα, παιδάκι 5 ετών δηλώνει στη μαμά του "μαμά έχουμε χειμώνα τώρα, γι αυτό κάνει κρύο;;" κι πετάγεσαι εσύ και λες "όχι ζεν έχουμε χειμώνα, ζεν εχει χιόνι έτσω. έχουμε φινόπωγιο κ πέφτουν τα φυλλα πάνω στα αυτοντίντητα για να ξεκουιαστούν τα καημένα τα ζεντάκια"....
Η μαμά του 5χρονου, αν κ εντυπωσιάστηκε για την άμεση κ εύστοχη τοποθέτηση σου, θεώρησε άσκοπο (!!) να σου μαθαίνω τόσες πληροφορίες, τόσο νωρίς, διότι ούτως ή άλλως θα τα μάθεις στο νηπιαγωγείο, όπως ο δικός της γιος. Και της απαντώ "μα, δεν βλέπω να τα μαθαίνουν ούτε κ εκεί!"
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου