Είσαι πλέον 19 μηνών, αλλά ήδη από τον 16ο μήνα άρχισες να μιμήσαι κουβεντούλες και αντιδράσεις, κάνοντας την δική σου προσπάθεια να επικοινωνήσεις μαζί μας. Πλέον είσαι σε μια ηλικία που "παπαγαλίζεις" όποια λέξη ακούς, με αποτέλεσμα πολλές λέξεις λόγω της ανωριμότητας της άρθρωσης σου να ακούγονται περίεργες και να μας προκαλούν γέλιο. Καταγράφω μερικές...
" Μαμά, γκογκίγκι" μου λες και με το δαχτυλάκι σου δείχνεις στο πάτωμα της κουζίνας. Δεν αργώ να καταλάβω ότι δείχνεις ένα μυρμήγκι.
"Ωωω ένα μυρμήγκι και τι κάνει κούκλα μου;"
"παπατάει" μου λες ενθουσιασμένη. Το παίρνω και το βάζω στο χέρι μου και μετά στο χεράκι σου, αν και το δέχτηκες πάνω σου με επιφυλακτικότητα στην αρχή,μετά σε έκανε να χοροπηδάς από την χαρά σου.
"Τι βλέπεις να έχει το μηρμήγκι;"
"πωπό,λιλί" μου λες αφοπλιστικά και ξεσπάσαμε όλοι σε γέλια.
Η γιαγιά- Ευαγγελία πίνει καφέ και κλασσικά πάντα θέλεις να δοκιμάσεις.
Σου το αρνείται και εσύ παίρνοντας ένα παρακλητικό ύφος της λες "γιαγιά, μιιιααα" δείχνοντας τον δείκτη σου. Συνεχίζεις να παρακαλάς "Μιααααα. Έεεενα. Ένα" και συνεχίζεις να δείχνεις το δαχτυλάκι σου. Φυσικά την πείθεις, (πάντα την πείθεις, μεταξύ μας) και βουτάς το δαχτυλάκι στον καφέ, και αφού το γλύφεις ευχαριστημένη λες "κι άλλια;" και δείχνεις το άλλο δαχτυλάκι. έκτοτε όποτε δεις καφέ, κρασι, τσίπουρο στο τραπέζι, αρχίζεις τα "μια", "ένα" , "κι άλλια" κάνοντας μας να διασκεδάζουμε με την επιμονή σου.
Περπατάμε στο δρόμο και βλέπουμε δυο γατούλες. Γυρίζεις προς το μέρος μου και αφού μου προτάσεις 3-4 δαχτυλάκια τεντωμένα μου λες " Μαμά, δυο κίτυ".. Ήταν η πρώτη φορά που προσδιόρισες κάτι αριθμητικά σωστά, και αν και το θεώρησα τυχαίο γεγονός, συνέχισες να μου αριθμείς "δυο" αντικείμενα, κάνοντας με να πιστέψω ότι τελικά έχεις επίγνωση του αριθμού δυο (2) ως ποσότητα.
Έρχεται ο μπαμπάς σου μετά από εφημερία, που σημαίνει δυο μέρες να σε δει και σου φέρνει μια σακούλα με λουκούμια, σοκολάτες, φουντούνια, τσουρέκια και σου λέει " Γωγούλα μου αυτά τα κοκό είναι για εσένα, είδες πόσο πολλά;"
"Ωωω τγια κοκόγια!" λες και από τότε όποτε θέλεις να πείς ότι κάτι είναι πολύ σε ποσότητα λες "τγία".
"Ω μαμά! τγια πουάκια" λες και μας δείχνεις ένα τσούρμο πουλιά. Και φυσικά γελάμε.
Περνάς τη φάση του "όχι" τελευταία. Σου ζητάω να φας το φαγητό σου μου απαντάς "όχι, φάι. Φίδια (= οχι φαγητό. Σταφίδες)".
"Μετά σταφίδες, μετά το φαγητό" σου απαντώ και εσύ παίρνοντας ένα κοροϊδευτικό ύφος μου απαντάς:
" Ματα! Ματά!Ματά!όχι! Τώγια φίδια!" και φυσικά ξεσπάω σε γέλια. Το χατήρι πάντως εγώ δεν σου το έκανα εκείνη τη στιγμή...σου το έκανε ο πατέρας σου...!!
Έχεις μια κατσαρόλα παιδική και κάνεις πως μαγειρεύεις ανακατεύοντας κάτι ψεύτικα αυγά. Σε ρωτάω τι μαγειρεύεις και μου απαντάς "αγά".
"και τι άλλο έχεις βάλει μέσα;" συνεχίζω να σε ρωτώ.
" Πατάτα...τατοτο..μαματα (= καρότο, ντομάτα)."
"ΜΜμ, μυρίζει πολύ ωραία, τι άλλο έχεις βάλει μέσα;" σου λέω και αφού σκύβεις πάνω από την κατσαρόλα να μυρίσεις και εσύ μου λες:
"κατά (= σκατά)". αχαχαχχα
Έχουμε πάει στο μαγαζάκι της γειτονιάς να ψωνίσουμε.
"Πόνια" λες και ξαναλες στην κυρία που έτρεξε να μας εξυπηρετήσει και με ρωτάει τι εννοείς.
"Ψώνια" της απαντώ.
"Πως σε λένε;" σε ρωτάει
"Γωγώ"
"Ααα, έχεις το ίδιο όνομα με το εγγονάκι μου, τον Γιώργο".
" Όχι, Γώγο! Γωγώωω!" της απαντάς με επιτακτικό ύφος, ξεσπώντας και οι δύο σε γέλια.
"Τι θα ψωνίσεις;" σε ρωτάει, για να πάρει την απάντηση
" Φούτα"
"Τι φρούτα θέλεις;"
"Μίγιο....παπακάλι...αχάγια (=αχλάδια)...μπαμπάνιαααα" φωνάζεις ενθουσιασμένη καθώς τις εντοπίζεις και η κυρία σου δίνει μια μπανάνα ενώ εσύ την πετάς κάτω.
" μαμά όχι!Πωωω κακά μπαμπάνια!" μου λες και δείχνεις ένα μαυραδάκι στην φλούδα της μπανάνας...
" απο μικρό και απο χαζό..."μονολογεί η κυρία και παραδέχεται ότι οι μπανάνες είναι λίγο παραπάνω ώριμες γι αυτό και τις έχει σε πολύ χαμηλή τιμή...
Πλέον ξέρεις ότι μπαμπάς και η μαμά είναι γιατροί και κάνουν καλά τα μιμί από τα μαϊμουδάκια, η γιαγιά έχει φροντίσει να σου πει όλες τις πληροφορίες...
Έρχεται λοιπόν, σπίτι μας επίσκεψη ένας γείτονας με την γυναίκα του που έχουν ένα εγγονάκι 2 μήνες μικρότερο σου.
" πως σε λένε εσένα καλέ;" σε ρωτάει ο κος Π.
"Γωγώ"
"Η μαμά σου που είναι;"
" Να το μαμά" λες και δείχνεις εμένα που κάθομαι απέναντι σου.
" Ο μπαμπά σου;"
" Μιμί" και ενώ κάνεις με το ένα χεράκι σου πως ρίχνεις κάτι στο άλλο χεράκι (=φάρμακο) λες: " πάει μιμιιιιι".
" εχει μιμι ο μπαμπάς σου;" σε ρωτάει η κα Α.
" Οχι! μαμού μιμι. Μαμα γατό. μπαμπα μα, πάει μιμιιιι" και αφού κάνω την μετάφραση (όχι, το μαιμουδάκι έχει μιμι. και η μαμά του λέει το γιατρό τον μπαμπα μας να έρθει , ο μπαμπας φιλάει το μιμι και το κάνει καλά), εχουμε πέσει όλοι κάτω από τα γέλια, από την μικρή σου ιστορία.
'Εχουμε πάει στα lidl και ζητάς επίμονα το καρότσι, το μικρό φυσικά. Σου το δίνω και απο εκείνη τη στιγμή κάνεις κουμάντο από που θα πάμε και τι θα αγοράσουμε. Μιας και δεν είχα κάτι ιδιαίτερο να αγοράσω πέρα από έναν ανανά που είχα λιγουρευτεί και 2-3 σοκολάτες σε άφησα να βολοδερνεις.
" Μαμά, απο δω!" φώναζες κάθε λίγο και λιγάκι και ουέ και αλίμονο αν έμπαινε κάποιος στο δρόμο σου. Πήγαινες θαρρετή και τον έκανες "νταντα" για να φύγει. Κάθε τόσο σταματούσες, μονολογούσες και έβαζες στο καλάθι ότι σου γυάλιζε. Εκείνη την ημέρα αγόρασες, ένα πάκο σερβιέτες, βαμβακάκια για τα αυτιά, ένα κουτί χυμό, μια κρέμα σώματός, πατατάκια, φουντούνια και ένα κουτί τροφή γάτας. Εκτός από τις σερβιέτες, όλα τα υπόλοιπα τα πήραμε...
Έχουν τελειώσει οι μπαταρίες στο κουνιστό αλογάκι σου, ο μπαμπάς το έχει αναποδογυρίσει και ψάχνει το σωστό κατσαβίδι. Και ενώ εγώ με τον μπαμπα ψάχνουμε εσύ βρίσκεις ευκαιρία και πας στο δωμάτιο. Μπαίνουμε και σε αντικρύζουμε με ένα κατσαβίδι μικρό στο χέρι να το τοποθετείς στις εγκοπές των βιδών και να κάνεις πως ξεβιδώνεις.
" Κορίτσι μου τι κάνεις εκει;" σε ρωτήσαμε ενώ γελούσαμε με την επιμέλεια και την προσοχή σε αυτό που έκανες.
" μπαμπαγία (= μπαταρία)" μας κοιτάζεις και λες και ξαναγυρίζεις στην δουλειά σου...
Αν συνεχίσω το post δεν θα διαβάζετε από την έκταση του. Κάθε μέρα είναι και μια έκπληξη για μας και σε χαιρόμαστε που μεγαλώνεις καλά και ευτυχισμένα, ώστε να γίνεις ένας ανεξάρτητος άνθρωπος που θα μάθει να σκέφτεται, να έχει άποψη, να χαμογελά και να αγαπά.
" Μαμά, γκογκίγκι" μου λες και με το δαχτυλάκι σου δείχνεις στο πάτωμα της κουζίνας. Δεν αργώ να καταλάβω ότι δείχνεις ένα μυρμήγκι.
"Ωωω ένα μυρμήγκι και τι κάνει κούκλα μου;"
"παπατάει" μου λες ενθουσιασμένη. Το παίρνω και το βάζω στο χέρι μου και μετά στο χεράκι σου, αν και το δέχτηκες πάνω σου με επιφυλακτικότητα στην αρχή,μετά σε έκανε να χοροπηδάς από την χαρά σου.
"Τι βλέπεις να έχει το μηρμήγκι;"
"πωπό,λιλί" μου λες αφοπλιστικά και ξεσπάσαμε όλοι σε γέλια.
Η γιαγιά- Ευαγγελία πίνει καφέ και κλασσικά πάντα θέλεις να δοκιμάσεις.
Σου το αρνείται και εσύ παίρνοντας ένα παρακλητικό ύφος της λες "γιαγιά, μιιιααα" δείχνοντας τον δείκτη σου. Συνεχίζεις να παρακαλάς "Μιααααα. Έεεενα. Ένα" και συνεχίζεις να δείχνεις το δαχτυλάκι σου. Φυσικά την πείθεις, (πάντα την πείθεις, μεταξύ μας) και βουτάς το δαχτυλάκι στον καφέ, και αφού το γλύφεις ευχαριστημένη λες "κι άλλια;" και δείχνεις το άλλο δαχτυλάκι. έκτοτε όποτε δεις καφέ, κρασι, τσίπουρο στο τραπέζι, αρχίζεις τα "μια", "ένα" , "κι άλλια" κάνοντας μας να διασκεδάζουμε με την επιμονή σου.
Περπατάμε στο δρόμο και βλέπουμε δυο γατούλες. Γυρίζεις προς το μέρος μου και αφού μου προτάσεις 3-4 δαχτυλάκια τεντωμένα μου λες " Μαμά, δυο κίτυ".. Ήταν η πρώτη φορά που προσδιόρισες κάτι αριθμητικά σωστά, και αν και το θεώρησα τυχαίο γεγονός, συνέχισες να μου αριθμείς "δυο" αντικείμενα, κάνοντας με να πιστέψω ότι τελικά έχεις επίγνωση του αριθμού δυο (2) ως ποσότητα.
Έρχεται ο μπαμπάς σου μετά από εφημερία, που σημαίνει δυο μέρες να σε δει και σου φέρνει μια σακούλα με λουκούμια, σοκολάτες, φουντούνια, τσουρέκια και σου λέει " Γωγούλα μου αυτά τα κοκό είναι για εσένα, είδες πόσο πολλά;"
"Ωωω τγια κοκόγια!" λες και από τότε όποτε θέλεις να πείς ότι κάτι είναι πολύ σε ποσότητα λες "τγία".
"Ω μαμά! τγια πουάκια" λες και μας δείχνεις ένα τσούρμο πουλιά. Και φυσικά γελάμε.
Περνάς τη φάση του "όχι" τελευταία. Σου ζητάω να φας το φαγητό σου μου απαντάς "όχι, φάι. Φίδια (= οχι φαγητό. Σταφίδες)".
"Μετά σταφίδες, μετά το φαγητό" σου απαντώ και εσύ παίρνοντας ένα κοροϊδευτικό ύφος μου απαντάς:
" Ματα! Ματά!Ματά!όχι! Τώγια φίδια!" και φυσικά ξεσπάω σε γέλια. Το χατήρι πάντως εγώ δεν σου το έκανα εκείνη τη στιγμή...σου το έκανε ο πατέρας σου...!!
Έχεις μια κατσαρόλα παιδική και κάνεις πως μαγειρεύεις ανακατεύοντας κάτι ψεύτικα αυγά. Σε ρωτάω τι μαγειρεύεις και μου απαντάς "αγά".
"και τι άλλο έχεις βάλει μέσα;" συνεχίζω να σε ρωτώ.
" Πατάτα...τατοτο..μαματα (= καρότο, ντομάτα)."
"ΜΜμ, μυρίζει πολύ ωραία, τι άλλο έχεις βάλει μέσα;" σου λέω και αφού σκύβεις πάνω από την κατσαρόλα να μυρίσεις και εσύ μου λες:
"κατά (= σκατά)". αχαχαχχα
Έχουμε πάει στο μαγαζάκι της γειτονιάς να ψωνίσουμε.
"Πόνια" λες και ξαναλες στην κυρία που έτρεξε να μας εξυπηρετήσει και με ρωτάει τι εννοείς.
"Ψώνια" της απαντώ.
"Πως σε λένε;" σε ρωτάει
"Γωγώ"
"Ααα, έχεις το ίδιο όνομα με το εγγονάκι μου, τον Γιώργο".
" Όχι, Γώγο! Γωγώωω!" της απαντάς με επιτακτικό ύφος, ξεσπώντας και οι δύο σε γέλια.
"Τι θα ψωνίσεις;" σε ρωτάει, για να πάρει την απάντηση
" Φούτα"
"Τι φρούτα θέλεις;"
"Μίγιο....παπακάλι...αχάγια (=αχλάδια)...μπαμπάνιαααα" φωνάζεις ενθουσιασμένη καθώς τις εντοπίζεις και η κυρία σου δίνει μια μπανάνα ενώ εσύ την πετάς κάτω.
" μαμά όχι!Πωωω κακά μπαμπάνια!" μου λες και δείχνεις ένα μαυραδάκι στην φλούδα της μπανάνας...
" απο μικρό και απο χαζό..."μονολογεί η κυρία και παραδέχεται ότι οι μπανάνες είναι λίγο παραπάνω ώριμες γι αυτό και τις έχει σε πολύ χαμηλή τιμή...
Πλέον ξέρεις ότι μπαμπάς και η μαμά είναι γιατροί και κάνουν καλά τα μιμί από τα μαϊμουδάκια, η γιαγιά έχει φροντίσει να σου πει όλες τις πληροφορίες...
Έρχεται λοιπόν, σπίτι μας επίσκεψη ένας γείτονας με την γυναίκα του που έχουν ένα εγγονάκι 2 μήνες μικρότερο σου.
" πως σε λένε εσένα καλέ;" σε ρωτάει ο κος Π.
"Γωγώ"
"Η μαμά σου που είναι;"
" Να το μαμά" λες και δείχνεις εμένα που κάθομαι απέναντι σου.
" Ο μπαμπά σου;"
" Μιμί" και ενώ κάνεις με το ένα χεράκι σου πως ρίχνεις κάτι στο άλλο χεράκι (=φάρμακο) λες: " πάει μιμιιιιι".
" εχει μιμι ο μπαμπάς σου;" σε ρωτάει η κα Α.
" Οχι! μαμού μιμι. Μαμα γατό. μπαμπα μα, πάει μιμιιιι" και αφού κάνω την μετάφραση (όχι, το μαιμουδάκι έχει μιμι. και η μαμά του λέει το γιατρό τον μπαμπα μας να έρθει , ο μπαμπας φιλάει το μιμι και το κάνει καλά), εχουμε πέσει όλοι κάτω από τα γέλια, από την μικρή σου ιστορία.
'Εχουμε πάει στα lidl και ζητάς επίμονα το καρότσι, το μικρό φυσικά. Σου το δίνω και απο εκείνη τη στιγμή κάνεις κουμάντο από που θα πάμε και τι θα αγοράσουμε. Μιας και δεν είχα κάτι ιδιαίτερο να αγοράσω πέρα από έναν ανανά που είχα λιγουρευτεί και 2-3 σοκολάτες σε άφησα να βολοδερνεις.
" Μαμά, απο δω!" φώναζες κάθε λίγο και λιγάκι και ουέ και αλίμονο αν έμπαινε κάποιος στο δρόμο σου. Πήγαινες θαρρετή και τον έκανες "νταντα" για να φύγει. Κάθε τόσο σταματούσες, μονολογούσες και έβαζες στο καλάθι ότι σου γυάλιζε. Εκείνη την ημέρα αγόρασες, ένα πάκο σερβιέτες, βαμβακάκια για τα αυτιά, ένα κουτί χυμό, μια κρέμα σώματός, πατατάκια, φουντούνια και ένα κουτί τροφή γάτας. Εκτός από τις σερβιέτες, όλα τα υπόλοιπα τα πήραμε...
Έχουν τελειώσει οι μπαταρίες στο κουνιστό αλογάκι σου, ο μπαμπάς το έχει αναποδογυρίσει και ψάχνει το σωστό κατσαβίδι. Και ενώ εγώ με τον μπαμπα ψάχνουμε εσύ βρίσκεις ευκαιρία και πας στο δωμάτιο. Μπαίνουμε και σε αντικρύζουμε με ένα κατσαβίδι μικρό στο χέρι να το τοποθετείς στις εγκοπές των βιδών και να κάνεις πως ξεβιδώνεις.
" Κορίτσι μου τι κάνεις εκει;" σε ρωτήσαμε ενώ γελούσαμε με την επιμέλεια και την προσοχή σε αυτό που έκανες.
" μπαμπαγία (= μπαταρία)" μας κοιτάζεις και λες και ξαναγυρίζεις στην δουλειά σου...
Αν συνεχίσω το post δεν θα διαβάζετε από την έκταση του. Κάθε μέρα είναι και μια έκπληξη για μας και σε χαιρόμαστε που μεγαλώνεις καλά και ευτυχισμένα, ώστε να γίνεις ένας ανεξάρτητος άνθρωπος που θα μάθει να σκέφτεται, να έχει άποψη, να χαμογελά και να αγαπά.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου