Τα βιβλία της ανατομίας, της παιδιατρικής, της παθολογίας έχουν όλα τα σαλάκια σου, άλλα δεν έχουν όλες τις σελίδες τους και άλλα τα έχεις τσαλακώσει στην προσπάθεια σου να με μιμηθείς και να γυρίσεις και εσύ τις σελίδες. 7 μηνών κρατούσες κανονικά ένα παραμύθι στο χέρι και γύριζες τις σελίδες κοιτώντας με περισσή περιέργεια τις εικόνες που ξεπρόβαλλαν μπροστά σου. Άγνωστες πολύχρωμες μορφές σε κάθε σελίδα που η μαμά άλλες τις ονόμαζε κακό λύκο, άλλες γουρουνάκια, άλλες σταχτοπούτα, άλλες νάνοι και άλλες κοκκινοσκουφίτσα. Μέχρι που προτού να κλείσεις τον πρώτο σου χρόνο ήξερες να αναγνωρίζεις και να δείχνεις με το δακτυλάκι σου ότι σου ζητούσα να μου δείξεις. Έχεις ιεροτελεστία όσον αφορά τα παραμύθια σου. Μπουσουλάς μέχρι το δωμάτιο σου, παίρνεις το καλάθι με τα παραμύθια σου και αρπάζεις το πρώτο πάνω πάνω. Αρχίζεις να το ξεφυλλίζεις γρήγορα μια-μια τη σελίδα και όταν το τελειώσεις το ξεκινάς απο πίσω προς τα εμπρός. Αφού τελειώσεις και την ανάποδη "ανάγνωση", το πετάς στην άκρη και αρπάζεις το δεύτερο, κοκ μέχρι να τελειώσουν όλα.
Το πρώτο σου παραμύθι και το πιο αγαπημένο είναι "η Χιονάτη και οι 7 νάνοι".
Την αναγνώρισες και σε ένα κύπελλο νερού που είδαμε κάπου. Μου το έδειξες και άρχισες να χοροπηδάς χαμογελώντας. "Θέλει νερό" μου είπε η μαμά του κοριτσιού, αλλά εγώ ήξερα ότι απλά αναγνώρισες την Χιονάτη σου.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου